Anne-Marie groeide op met het christelijk geloof, maar omschrijft haar jeugd vooral als religieus. Een persoonlijke relatie met God kende ze naar eigen zeggen niet. Rond haar zestiende besloot ze het geloof helemaal los te laten. Jarenlang leefde ze zonder God, totdat ze op 33-jarige leeftijd op een dieptepunt terechtkwam.

"De enigste uitweg was eigenlijk om er een einde aan te maken", vertelt ze. Toch wist ze dat ze dat niet kon. Op een avond ging ze op de bank zitten en bad ze slechts een paar woorden: "Heere, help me."

Dat moment betekende voor haar een ommekeer. Terwijl het buiten en in haar eigen leven steeds donkerder voelde, ervoer ze naar eigen zeggen plotseling "licht in mijn hart". "Het verlichtte gewoon echt even alles." Ze besloot God te volgen, al wist ze nog niet hoe haar leven eruit moest gaan zien.

Naar Zuid-Afrika
Enkele jaren later zegde Anne-Marie haar baan op. Via een discipelschapsschool van Jeugd met een Opdracht kwam ze uiteindelijk in Zuid-Afrika terecht, waar ze een School of Biblical Studies volgde. De negen maanden durende opleiding veranderde haar kijk op de Bijbel.

"Als jij je verdiept in het Woord van God, dan is het niet alleen kennis dat je vergaart", zegt ze. "Er vindt ook echt een verandering plaats." Na haar opleiding bleef ze in Zuid-Afrika en werd ze staflid van de Bijbelschool. Ze zag daar studenten uit verschillende culturen veranderen door wat zij in de Bijbel ontdekten. Het Woord van God kreeg daardoor een steeds centralere plaats in haar eigen geloof.

Tegelijk maakte ze in Zuid-Afrika ook traumatische gebeurtenissen mee. "Ik ben twee keer overvallen", vertelt ze. Daarnaast was ze slachtoffer van een poging tot verkrachting. "Dat is: er overkomt je iets waar je zelf niet voor gekozen hebt. En dat is heel moeilijk en heel lastig."

De waarom-vraag
De gebeurtenissen brachten haar bij een vraag die veel gelovigen herkennen. "Maar God, waarom laat U dit toe?" Ze wist dat God de gebeurtenissen volgens haar had kunnen voorkomen. "U had het toch kunnen voorkomen? Dat had niet gehoeven."

Daar kwam nog een andere gedachte bij. Anne-Marie werkte immers als zendeling en wilde God dienen. "Ergens zit er dan ook nog achter in je hoofd, en dat durf je haast niet toe te geven: ik ben toch goed bezig, ik ben toch voor U bezig. Dus waarom gebeurt dit dan?"

Ze vertelt dat ze haar verdriet, boosheid en vragen uiteindelijk bewust bij God bracht. Voor haar betekende dat niet dat er direct antwoorden kwamen. Wel leerde ze naar eigen zeggen anders naar haar ervaringen te kijken. "Met alles kan je naar Hem toe. Met al je vragen, met al je emoties, met blijdschap, met boosheid, met alles, met verdriet."

Langzaam ontstond er ruimte voor herstel en uiteindelijk ook vergeving. "Dat gaat niet zomaar", benadrukt ze. Volgens Anne-Marie werd het mogelijk door haar aandacht niet voortdurend te richten op wat haar was aangedaan, maar op Jezus en het kruis.

Inmiddels werkt Anne-Marie voor zendingsorganisatie Pioneers. Terugkijkend op vijftien jaar geloof wil ze christenen vooral aansporen zelf de Bijbel te onderzoeken. "Pak echt Gods Woord erbij", zegt ze. Kerken en christenen zouden volgens haar niet alleen moeten vasthouden aan wat zij altijd hebben geleerd. "Laat je corrigeren door het Woord van God."

Beluister het volledige gesprek en klik hier voor meer gesprekken van Ichthus Alive: