De werkgroep was sinds eind 2023 weer actief, na jarenlang in ruste te zijn geweest. Dijkstra noemt het achteraf “ongelukkig getimed” dat de herstart kort na de terreuraanslag van Hamas op 7 oktober 2023 plaatsvond. “Dat riep bij sommigen de indruk op dat er een verband was met de actuele situatie in het Midden-Oosten, terwijl de werkgroep aangaf zich verre van politiek te willen houden”, aldus Dijkstra.

Toch bleken veel activiteiten van de groep volgens het classisbestuur “eenzijdig pro-Israëlisch”, wat vragen opriep bij gemeenten. Dijkstra benadrukt dat er binnen de PKN ruimte is voor verschillende geluiden, maar dat een officiële werkgroep van de classis niet een ander geluid mag laten horen dan de landelijke kerk. “Dat zorgt voor verwarring over waar wij als classis voor staan.”

‘Geen ruzie, wel verschil van inzicht’
Voorzitter Jelte Lindeboom herkent zich niet in het verwijt dat de werkgroep buiten de PKN-lijn zou opereren. “Binnen onze werkgroep is juist ruimte voor verschillende invalshoeken. Sommigen voelen zich verwant aan de lijn van Christenen voor Israël, anderen plaatsen kritische kanttekeningen bij het beleid van de staat Israël, maar zonder het volk te laten vallen”, zegt hij. “We luisteren goed naar elkaar. Er is geen sprake van ruzie, wel van verschil van inzicht.”

Sinds het intrekken van de opdracht functioneert de werkgroep verder als een onafhankelijke groep van PKN-leden, los van de classis. Toch hoopt Lindeboom op herstel van de samenwerking. De landelijke werkgroep Kerk en Israël onderzoekt momenteel of de Friese groep weer onder de classis kan worden geplaatst. Emeritus-predikant Jak Verwaal zet zich daarvoor in.

Achtergrond: PKN en Israël
De PKN onderhoudt al sinds haar oprichting in 2004 een officiële relatie met het Joodse volk. In de zogenoemde visienota Kerk en Israël benadrukt de PKN de blijvende roeping van de kerk om naast het Joodse volk te staan, als getuige van Gods trouw. Tegelijkertijd spreekt de kerk zich ook regelmatig uit over het lijden van Palestijnen en roept zij op tot een “rechtvaardige vrede” in het Midden-Oosten.

Deze dubbele betrokkenheid - trouw aan Israël als volk én oog voor gerechtigheid voor Palestijnen - zorgt binnen de kerk soms voor spanning. Sommige gemeenten en werkgroepen leggen de nadruk op verbondenheid met het Joodse volk, terwijl anderen meer aandacht vragen voor de Palestijnse christenen. De situatie in Friesland weerspiegelt daarmee een bredere discussie binnen de PKN over de balans tussen theologische verbondenheid en politieke sensitiviteit.