De actie is opgezet vanuit de kring rond het inmiddels nationaal bekende kerkasiel in Kampen. Daar verblijft al geruime tijd een gezin dat bescherming zoekt in een kerkgebouw. Vanuit die situatie is het initiatief ontstaan om breder aandacht te vragen voor zogenoemde “gewortelde kinderen”.

Met die term worden kinderen bedoeld die al jaren in Nederland wonen, hier naar school gaan en een bestaan hebben opgebouwd, maar geen verblijfsvergunning hebben. Volgens de organisatoren gaat het om enkele honderden kinderen die in deze situatie verkeren.

In een eerder verspreid persbericht leggen de initiatiefnemers uit waarom de klokken werden geluid. Zij spreken van een “krachtig en zichtbaar signaal van medemenselijkheid, bescherming en solidariteit”. De actie is bedoeld om deze kinderen “te zien en te horen” en hun situatie onder de aandacht te brengen.

De keuze voor het luiden van klokken is bewust gemaakt. Kerkklokken hebben van oudsher een signaalfunctie. Ze roepen op tot samenkomst, maar worden ook gebruikt bij bijzondere of zorgelijke gebeurtenissen. Met deze actie wilden kerken laten horen dat er volgens hen sprake is van een urgente situatie.

De organisatoren wijzen op de lange duur van procedures en de onzekerheid waarin kinderen leven. Zij vragen aandacht voor de gevolgen daarvan. Het gaat bijvoorbeeld om stress, gebrek aan toekomstperspectief en het risico dat kinderen na jaren verblijf alsnog moeten vertrekken.

De actie kreeg brede steun vanuit verschillende kerkelijke richtingen. Zowel protestantse als katholieke kerken deden mee, net als andere geloofsgemeenschappen. In veel plaatsen werden de klokken gelijktijdig geluid, waardoor het signaal landelijk hoorbaar was.

Of de actie leidt tot politieke stappen is nog niet duidelijk.