Inmiddels is er meer informatie over de achtergrond van de dader naar voren gekomen. Westman groeide op in een gezin waar het geloof een belangrijke rol speelde. Buurvrouw Sandra Edward herinnert zich: “Ze leefden vooral op zichzelf. Zo nu en dan hielden ze ook gebedsbijeenkomsten in huis. Op mij kwamen ze altijd al een beetje vreemd over." 

Oud-buren vertelden dat de kinderen thuis onderwijs kregen en veel zaterdagen besteedden aan geloofslessen. Ze mochten bijvoorbeeld ook niet meedoen aan Halloween.

Toen de ouders van Westman uit elkaar gingen, bleef zijn moeder het geloof vasthouden. Uit rechtbankdocumenten blijkt dat zij erop stond dat haar kinderen naar de zondagsmis bleven gaan en ook de hoogfeesten vierden.

Worsteling met identiteit
Westman werd geboren als Robert, maar veranderde in 2020 zijn naam. Hij identificeerde zich enige tijd als vrouw, maar gebruikte de laatste maanden weer mannelijke voornaamwoorden. In online dagboeken schreef hij: “Ik denk dat ik wel slecht moet zijn. Dat is de enige verklaring die ik kan bedenken.” Aan zijn ouders schreef hij: “Denk alstublieft niet dat jullie gefaald hebben als ouders. Ik ben door deze wereld verdorven.”

Westman koos uiteindelijk zijn oude school en kerk als doelwit. Dit omdat hij dacht dat er tijdens de mis minder beveiliging zou zijn.

Schok en verdriet
Politiechef Brian O’Hara noemde de gebeurtenis “een ondenkbare tragedie”. Burgemeester Jacob Frey sprak over de rol van wapengeweld: “We hebben meer wapens in dit land dan mensen. Woorden alleen zijn dan niet genoeg. Wat nodig is, is echte verandering.”

Vanuit Rome sprak paus Leo XIV zijn medeleven uit en verzekerde hij zijn 'spirituele nabijheid' aan de getroffen families. In Minneapolis zelf zoeken mensen steun bij elkaar. “We weten niet wat we anders moeten doen. Dit is ons teken van rouw en tegelijkertijd van hoop", zei een ouder bij de kerk, waar bloemen en linten zijn neergelegd.

Angst voor herhaling
De schietpartij volgde een dag na een ander incident bij een katholieke school in de stad. Hoewel er geen verband lijkt te zijn, heerst er veel angst. Toch klinkt er ook hoop. Een ouder zei tijdens een wake: “We bidden niet alleen om genezing van onze wonden, maar ook om de kracht om in liefde en gerechtigheid te blijven staan.”