Sriwichai’s levensverhaal – van een boeddhistische monnik tot een gangster en later tot zendeling en predikant – demonstreert de kracht van Christus om levens, gemeenschappen en zelfs plaatsen als Mae Sot te veranderen.
Hij werd geboren in 1959, in een bergachtig gebied in het noorden van Thailand. Zijn moeder stierf bij de bevalling. Als baby werd hij erg ziek en er was geen geld om hem naar het ziekenhuis te brengen. Er werd een sjamaan uitgenodigd om hem te genezen. Zijn vader nam hem mee naar een plaatselijke tempel en deed daar de gelofte dat hij monnik zou worden als hij zou genezen.

Kind van de tempel
En zo gebeurde. Toen hij 8 jaar was, bracht zijn vader hem naar de tempel en zei tegen hem: "Je bent niet langer mijn kind, maar het kind van de tempel."
Hij bleef daar tot zijn 19e. "Ik had nooit eten genoeg en het leven als monnik bracht mij geen vrede. Ik keerde terug naar huis, naar mijn vader. Ik begon te drinken en te roken en ging om met criminelen, drugsdealers en moordenaars. Ik sloot me aan bij een bende, maar ontdekte dat ik opnieuw in een vreselijk leven was terechtgekomen."

Op een avond – hij was toen 29 en zat samen met een vriend te drinken en drugs te gebruiken – hoorden ze mensen zingen. "Het waren christenen. Ik was nieuwsgierig en ging kijken. Ik was dronken, had lang, vies haar en toch werd ik uitgenodigd om bij hen te komen. Ik verwachtte een confrontatie, maar de leider van die groep christenen legde mij eenvoudig het Evangelie uit: “Als je in Jezus gelooft, zul je de genade van God zien”, vertelde hij. Ik wist: “Dit heb ik nodig, genade, vergeving en ik vroeg hoe ik dit kon ontvangen”."

"Dat is heel gemakkelijk, zei die voorganger. Buig je hoofd, sluit je ogen en bid maar na wat ik je voorzeg. Ik sloot mijn ogen en was bereid die man neer te schieten als hij mij zou aanvallen. Maar hij begon te bidden en toen ik zijn woorden na sprak die hij mij voorzegde, brak er iets in mij. Ik moest huilen, heel erg huilen en mocht ervaren dat mijn zonden werden vergeven. Maar ik wist nog niet wat ik verder moest doen."

"Mijn angst verdween en er kwam vrede in mijn hart"
"Drie maanden later was ik op een zondag in Chiang Mai toen ik een uitnodiging zag voor een kerkelijke bijeenkomst in een fabriek. Ik wilde meer over Jezus weten en ging naar binnen. Ik werd hartelijk verwelkomd. Er werd met en voor mij gebeden, ik moest weer huilen, ik erkende mijn zonden en kwam tot geloof in de Heere Jezus. Mijn innerlijke verandering werd nu uiterlijk zichtbaar. Ik knipte mijn haar, schoor mijn woeste baard en sloot mij aan bij die gemeente. Mijn angst verdween en kwam vrede in mijn hart."

"Ik volgde een Bijbelcursus en mocht meehelpen met het stichten van een nieuwe kerk in Chiang Dao, 72 kilometer ten noorden van Chiang Mai. Na daar een jaar gewoond te hebben, wist ik mij door de Heere geroepen om naar de Luhu-stam in het dorp Nongkhiu te gaan. En hoewel ik hun taal niet sprak, kon ik wel een voorbeeld voor hen zijn door mijn leven. Elke ochtend beklom ik één van de bergen om er te bidden. De dorpelingen werden nieuwsgierig en volgden mij. Ik zong er liederen tot Gods eer en ze begonnen mee te zingen. Voordat ik ging eten, las ik eerst een hoofdstuk uit de Bijbel. Sommigen kwamen bij mij zitten en luisterden. Nu zijn honderden dorpelingen christen geworden, sommigen zijn predikant geworden. Het is wonderlijk wat de Heere daar gedaan heeft."

"Omdat ik meer van de Bijbel wilde weten, ging ik studeren aan een Bijbelschool in het noordelijkste puntje van Thailand. Na enige tijd overtuigde de leider van de Bijbelschool mij om met hem mee te gaan naar Bangkok om er een kerk te stichten in de sloppenwijken van Khlong Toei.
Korte tijd later bezocht ik met mijn pastor Mae Sot en ik wist direct dat dit de plek was die de Heere voor mij had. Elke dag liep ik hardop biddend door Mae Sot en al snel stond ik bekend als die vreemde christelijke man. Er ontstond een kerk, die al snel begon te groeien. Overal deelde ik het Evangelie, in het ziekenhuis, bij de busstations, overal. Mensen kwamen tot geloof, werden bevrijd, genezen."

God geneest de dorpssjamaan
Op een dag reed hij met zijn motorfiets naar het Luha-dorp Muser in de bergen boven Mae Sot. Hij kreeg toestemming om er te spreken en hoewel er veel mensen aanwezig waren, reageerden er maar twee op zijn boodschap.
Na de preek werd hij uitgedaagd door twee mannen. "Als Jezus werkelijk de grote God is en alle macht heeft, kom dan bidden voor onze dorpssjamaan, hij is erg ziek. Ik knielde bij hem neer en vertelde hem over Jezus. Ik vroeg hem of hij genezen wilde worden. Hij knikte. Ongeveer vijftien minuten nadat we gebeden hadden, ging hij rechtop zitten en maakte hij eten voor ons klaar. De twee mannen die mij hadden uitgedaagd en de sjamaan kwamen tot geloof en besloten Jezus te volgen. Het werd het begin van weer een nieuwe kerk."

Tegenwoordig worden in de Mae Sot Foursquare Church van Somphon Sriwichai diensten in drie talen gehouden: in het Thais, in het Birmaans en in het Karen. De gemeenschap wordt gediend met een school voor de kinderen van de arbeidsmigranten en drie tehuizen voor kinderen die het risico lopen op misbruik of mensenhandel. Met een stichting biedt de kerk ook hulp in tijden van crisis.

"Mijn oude leven is voorbij", geeft Sriwichai aan. "Ik leefde ooit in de duisternis, zonder toekomst. Maar Jezus Christus veranderde mijn leven en riep mij om Hem te dienen. Ik wil zowel de jonge als de oudere generatie aanmoedigen en aansporen om zichzelf in dienst van God te stellen. Hij heeft niet onze kennis nodig, maar ons hart. Wanneer je bereid bent Hem te volgen, zal Hij je ten goede gaan gebruiken. Als Hij een dood en waardeloos persoon zoals ik was, kan gebruiken, dan kan Hij iedereen gebruiken."

Bovenstaand artikel verscheen eerder via Christianity Today in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen.