Laurentine van Landeghem vond rust in Jezus: "Hij is genoeg, niet ik"

Ze had een succesvol modemerk, een droomhuis in Spanje en duizenden volgers op social media. Toch bleef er een leegte knagen bij de van oorsprong Belgische Laurentine van Landeghem. Afgelopen zondag vertelde ze in Hour of Power openhartig over haar zoektocht naar waarheid. Die persoonlijke reis beschreef ze ook in haar boek De leugens die we graag geloven, tegenover de waarheid die werkelijke vervulling brengt. "Ik had alles waarvan ik dacht dat het mij gelukkig zou maken, maar diep van binnen voelde ik dat het niet genoeg was."
Als kind stond Laurentine al bekend als "het zonnetje in huis". "Ik ben eigenlijk altijd vrolijk geweest, van kind af aan", vertelt ze. Tegelijkertijd was er al vroeg een sterke drive. "Ik had altijd het idee dat ik iets anders zou doen dan andere mensen. Maar ik wist lang niet wat dat was." Die drive bracht haar al op jonge leeftijd ver. Op haar vijfentwintigste had ze vier kledingwinkels opgebouwd. "Het begon heel klein, maar groeide uit tot iets wat helemaal boven mijn eigen hoofd uitsteeg." Toch bleek het succes niet te brengen wat ze ervan verwachtte.
Succes zonder vervulling
"Het was heel confronterend dat ik op die hoogte van succes steeds meer ervaarde dat ik niet gelukkig was", zegt ze. "Je hebt wat je dacht te willen, en dan moet je weer een nieuw doel stellen, omdat je merkt dat het je niet vervult." Die zoektocht naar meer dreef haar verder. "Ik dacht echt: world domination. Voor minder ging ik het niet doen. Groter, meer, beter." Maar hoe hoger ze kwam, hoe duidelijker het gemis werd. "Dan denk je: als ik dat heb, dan zal ik gelukkig zijn. Maar dat gebeurt niet."
Zelfs het moment waarop haar boek From Blog to Brand verscheen, bracht geen vervulling. "Je denkt: dit is het toppunt wat je kan bereiken op jonge leeftijd. Maar ik voelde me zo diep ongelukkig dat ik ging googelen of ik een burn-out had." Ze beschrijft hoe zwaar die periode was. "Ik had moeite om elke dag gemotiveerd door te komen." De buitenkant klopte, maar van binnen groeide de onrust.
Zoeken naar betekenis
In haar zoektocht richtte Laurentine zich volledig op zelfontwikkeling en spiritualiteit. "Ik wilde de beste versie van mezelf worden en ontdekken wat mijn purpose was." Ze geloofde in het universum en in haar eigen kracht. "Ik mediteerde, visualiseerde, affirmerde. Ik dacht dat ik mijn eigen realiteit bepaalde." Maar die overtuiging bracht ook druk met zich mee. "Je wordt eigenlijk je eigen mini-god. Dat is een zware last. Want als er negatieve dingen gebeuren, denk je dat dat jouw schuld is."
Tegelijkertijd zocht ze het ook in andere dingen. "Ik ging feesten, sporten, werkte aan een perfect lichaam. Ik had altijd een eetstoornis gehad, dus ik ging daar helemaal in door." Maar telkens kwam dezelfde vraag terug. "Dan kijk je in de spiegel en denk je: is dit het dan?" Zelfs een reis naar Bali bracht geen antwoord. "Je komt jezelf tegen. En toen besefte ik: als ik dit nog steeds voel, dan ben ik zelf het probleem. Dan moet ik mezelf gaan helen."
Het breekpunt
Het keerpunt kwam op een berg in Málaga. "Ik dacht: daar vind ik rust, daar begint iets nieuws." Maar het tegenovergestelde gebeurde. "Ik voelde me zo leeg en zo depressief dat ik niet meer uit mijn bed kon." Op dat dieptepunt knielde ze neer. "Ik zei: 'Jezus, als U bestaat, dan wil ik het weten. En als U bestaat, dan wil ik alles voor U doen. Ik ben op, ik ben moe, ik weet het niet meer.'"
Dat moment van overgave markeerde een omslag. "Ik dacht zelfs: ik weet niet of ik nog wel wil leven als dit het is." Toch gebeurde er iets. "Ik voelde meteen: ik moet hier weg." Later herkende ze dat als Gods leiding. Ze vertrok naar Amsterdam en stapte een kerk binnen. "Ik dacht altijd dat het saai en stoffig was, maar het was totaal anders."
De ontdekking van waarheid
Wat ze daar ontdekte, noemt ze zonder aarzelen waarheid. "De Bijbel bevat een coherent wereldbeeld dat in lijn is met de realiteit. Dat was voor mij een enorme eye-opener." Haar kijk op zichzelf veranderde fundamenteel. "Je gaat niet minder van jezelf denken, maar ook niet meer. Je kijkt met andere ogen naar jezelf en naar anderen." Voor het eerst begreep ze haar innerlijke strijd. "Ik besefte al diep van binnen dat ik niet genoeg was. Daarom wilde ik zo mijn best doen om genoeg te worden."
De omslag kwam toen ze ontdekte: "Ik kan eigenlijk nooit genoeg zijn, maar Jezus is genoeg. En als ik mijn identiteit in Hem vestig, dan ben ik ook genoeg." Die ontdekking bracht rust. Geen nieuwe doelen, geen nieuwe prestaties, maar een andere basis.
In haar boek zet Laurentine overtuigingen van deze tijd tegenover wat zij ontdekte in het geloof. "Het zijn leugens die we graag geloven. Soms zijn ze voor 99 procent waar, maar dat ene procent maakt het alsnog een leugen." Volgens haar blijven mensen daardoor zoeken zonder ooit echt te vinden. "Je blijft rennen rond je eigen as, terwijl het antwoord eigenlijk simpel is: God. Hij is het middelpunt."
Die boodschap wil ze doorgeven. "Alle levensvragen worden uiteindelijk beantwoord met God, met Jezus." Wat zij jarenlang buiten zichzelf zocht, vond ze uiteindelijk in een relatie met Hem.
Geraakt door genade
Wat haar het meest raakt, is het besef van genade. "Dat Jezus mijn tekortkomingen op zich heeft genomen, daar kan ik altijd emotioneel van worden." Juist het besef van haar eigen tekort verdiept dat. "Hoe meer ik zie hoe ik tekortschiet, hoe groter die genade wordt. Hoe goed die genade is."
Haar leven is daardoor veranderd, ook in de kleine dingen. "Ik begin mijn dag altijd met God. Hoe kort of hoe lang ook. Want zonder Hem is alles anders." Wat ooit een zoektocht naar zichzelf was, is nu een leven gericht op Hem.
Wat ze zelf jarenlang miste, wil ze nu anderen geven. "Ik denk vaak: waar waren al die christenen toen ik zocht?" zegt ze eerlijk. "Daarom is het nu mijn passie om het evangelie te brengen." Soms doet ze dat heel direct. "Ik was mijn hond aan het uitlaten en zag een man staan. Hij bleef in mijn hoofd. Dus ik ben teruggegaan en zei: 'Meneer, ik heb u wat te vertellen.'"
Maar vooral deelt ze haar verhaal via social media en haar boek. "Ik wil mensen meenemen in mijn zoektocht en laten zien dat echte vervulling niet in jezelf ligt, maar buiten jezelf."
Haar favoriete Bijbeltekst is Johannes 15:5: 'Ik ben de wijnstok, u de ranken. Wie in Mij blijft en Ik in hem, die draagt veel vrucht. Zonder Mij kunt u niets doen.' “Vooral dat laatste houdt mij bezig”, zegt ze. “Zonder Hem kan ik niets doen. Jarenlang dacht ik dat ik zelf alles moest dragen en bereiken, maar daarin vond ik geen rust. Nu weet ik: het gaat er niet om dat ik alles zelf voortbreng, maar dat ik in Hem blijf. Daar ligt het leven."
Bekijk hieronder het interview met Laurentine terug in Hour of Power.





























Praatmee