Inderdaad is het een prachtig uitzichtpunt. De Bijbelse plaatsen liggen er voor het oprapen. Ten noorden van Navi Shmuel ligt bijvoorbeeld el-Jib, het Bijbelse Gibeon. In el-Jib is het enorme waterbassin teruggevonden waar het wrede gevecht plaatsvond tussen de twaalf soldaten van Abner en de twaalf soldaten van Joab (2 Sam. 2:12-17).

Aan de oostkant van Navi Shmuel ligt misschien wel de bekendste plaats ter wereld: Jeruzalem! Tegenwoordig is het een enorme stad.

Bekijk de video:

Samuël
‘Navi Shmuel’ is Hebreeuws voor ‘de profeet Samuël’. Samuël was de zoon van onvruchtbare Hannah. Al op jonge leeftijd diende hij de Heere.

Navi Shmuel is volgens deskundigen het Bijbelse Mizpa. Mizpa betekent letterlijk zoiets als ‘wachttoren’. In Mizpa werkte Samuël. Hier organiseerde hij een aantal keren een volksvergadering en hier werden ook offers gebracht aan de Heere (1 Sam. 7:2-17).

Volgens de overlevering is Samuël ook in Mizpa begraven. Het is daarom voor zowel Joden als moslims een heilige plaats. Vandaar dat zich in dit gebouw zowel een moskee als een synagoge bevinden.

De graftombe van Samuël staat in de synagoge. Het is een grote houten kist die bedekt is met een aantal kleden.

Kruisvaarders
Navi Shmuel is een goede plaats om meer te vertellen over de kruisvaarders. In de zevende eeuw verliest het christelijke Byzantijnse rijk in Palestina sterk aan invloed. In het jaar 638 veroveren islamitische strijders de regio. Zij brengen een nieuwe godsdienst in het heilige land: de islam. Op de Tempelberg in Jeruzalem bouwen zij de bekende Rotskoepel.

De moslims zijn eeuwenlang de baas in Palestina. Dat verandert in het jaar 1095. De paus vond het verschrikkelijk dat moslims de baas waren in de heilige stad Jeruzalem. Hij organiseerde daarom een aantal kruistochten. Christelijke ridders en andere vrijwilligers reisden naar Palestina om daar de heilige plaatsen te bevrijden van de moslims.

Uiteindelijk heersen de kruisvaarders bijna 200 jaar over Palestina. De kruisvaarders bouwden in Israël grote gebouwen. Bekend zijn bijvoorbeeld het fort Apollonia aan de kust en het fort Belvoir ten zuiden van het Meer van Galilea.

Ook in Navi Shmuel bouwden de kruisvaarders een fort én een kerk. Zij noemden deze plaats de ‘Berg van vreugde’. Deze plek kreeg die naam in 1099 toen de kruisvaarders hier vandaan voor het eerst de stad Jeruzalem zagen.

Er zijn in Navi Shmuel nog best wat restanten van het fort teruggevonden zoals de oorspronkelijke toegangspoort met een stuk van de muur en restanten van de paardenstallen.

Interessant is ook de steengroeve in Navi Shmuel. De grote uitgehakte stenen werden gebruikt voor de bouw van het kruisvaardersfort. De steengroeve vormde tegelijkertijd weer een gracht om het fort.

Zwaard
Vroeger op school luisterde ik met belangstelling naar de stoere verhalen over de kruisvaarders. Tegenwoordig ben ik over hun heldendaden minder enthousiast. De belangrijkste erfenis van de kruisvaarders bestaat namelijk niet uit zulke stoere forten. Nee, er is ook een onzichtbare erfenis. Een erfenis die moslims en Joden pijn en verdriet doet; nog steeds.

De tijd van de kruisvaarders was namelijk een verschrikkelijke periode voor Europese Joden en voor de inwoners van Palestina. Er zijn uit die tijd hele nare verhalen bekend. Zo vermoorden de kruisvaarders die op weg waren naar Palestina in Europese steden massaal de Joodse inwoners. In het gunstige geval kreeg men de keuze voorgelegd: of je bekeert je tot het christendom of je maakt kennis met het zwaard.

Het gevolg van al dit geweld? Het embleem van de kruisvaarders, het kruis, wordt door veel Joden en moslims nog steeds uitgelegd als een omgekeerd zwaard… Wat verdrietig hé?!

Vergeet nooit: het Evangelie verspreidt zich niet via het zwaard en de vuist, maar via liefde en medemenselijkheid.

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.