'De vraag is: Wat zouden wij doen?', reageert ds. E. Gouda. 'Ik citeer met instemming mijn collega, ds. H. J. van der Veen, bestuursvoorzitter van de SDOK: 'Hoe moeten we omgaan met mensen die de Heere Jezus verloochenen? Deze vraag speelde al in de eerste eeuwen na de geboorte van Christus. Na iedere golf van vervolging vroegen kerkleiders zich af wat ze moesten doen met gemeenteleden die het christelijk geloof onder druk afzweren, maar daarna hun zwakheid betreurden en opnieuw in de gemeenschap van de kerk opgenomen wilden worden.'

Ds. Gouda citeert uit een artikel in het Reformatorisch Dagblad: 'De christinnen Ajana en Lya uit Eritrea werden opgesloten in een zeecontainer in de woestijn. Ajana houdt stand, maar de wanhopige Lya tekent op zeker moment voor afzweren van haar geloof.' Vervolgens citeert de predikant zijn collegapredikant van SDOK opnieuw: 'Opvallend is dat de verloochening van Lya niet tot een breuk met Ajana leidt. Als ze jaren later elkaar weer ontmoeten, erkennen ze elkaar als zusters in de Heere. Deze vergevingsgezinde houding vinden we veelvuldig terug bij vervolgde christenen. 

Laten we daarom maar vergevingsgezind zijn tegenover onze broeder en zuster die onder de druk van vervolging is bezweken. Wat zouden we trouwens zelf doen als van ons gevraagd werd om ons huis of ons geld, onze man of vrouw of misschien zelfs ons leven over te hebben voor Koning Jezus? Zijn wij bereid de hoogste prijs te betalen, omdat Christus ons alles waard is?', aldus Van der Veen. Ds. Gouda voegt daaraan toe: 'Laat het ons temeer aansporen om voor de vervolgde broeders en zusters te bidden, want ze merken het als er voor hen gebeden wordt zodat ze staande mogen blijven en volharden tot het einde.'