En als ik dat lees en ik denk aan de gemeente waaraan in als predikant ben verbonden, dan komt bij mij de vraag op: hoe missiegedreven zijn we? In de Bijbel kom ik op elke bladzijde Gods verlangen tegen om mensen te zoeken en te vinden. Als Abraham Gods zegen ontvangt, krijgt hij die om de wereld tot zegen te zijn. Als het verbondsvolk Israël de wet ontvangt, krijgt men die om in de wereld een licht te zijn voor de volken. Als de discipelen de Geest ontvangen, krijgen ze die om het Evangelie overal te brengen. En wij?

Onlangs hoorde ik van een zendeling die bezig was een gemeente te stichten. Mensen kwamen tot geloof en dat was iets heerlijks. En als onderdeel van elke dienst gaf hij les over: hoe vertel ik het een ander? Omdat het onderwijsniveau laag was, kreeg elk gemeentelid een flip-over-boekje met plaatjes over het geloof. En samen gingen ze oefenen: wat zeg je bij welk plaatje, hoe leg je iets uit over wie Jezus is en wie wij voor Hem mogen zijn. De zendeling deed het voor en zei dan tegen de ander: nu jij. En aan wie ga je het vertellen deze week? De volgende week werd het natuurlijk gevraagd, of het gelukt was. Zo bemoedig je elkaar en zet je het doorgeven centraal.