Als je gevoel van eigenwaarde ook nog eens extra versterkt wordt door het jezelf beter voelen dan een ander, dan zal je gemakkelijker oordelen over de zonden van anderen, vooral als jij van die desbetreffende verleiding zelf geen last hebt. Het leidt tot statusposities van superioriteit en inferioriteit. Leef jij keurig volgens de norm dan voel je je superieur, zeker als je er publiekelijk voor beloond wordt. Maar haal je de norm in de verste verte niet, dan word je als inferieur (minderwaardig) weggezet. Dat lees je ook terug in de uitspraak van de oudste zoon. Hij verheft zich als superieur boven zijn broer en maakt daarmee zijn broertje en zijn vader inferieur. De zin ‘nu die zoon van u is thuisgekomen’ heeft hij ongetwijfeld met de nodige minachting uitgesproken.

In christelijke kring zijn we daar ook heel goed in en worden met name seksuele zonden uitvergroot en meestal als ernstiger gezien dan de zonde van bijvoorbeeld het materialisme. Dit is best eigenaardig als je bedenkt dat Jezus slechts twee keer waarschuwt tegen seksuele zonden en tal van keren tegen de afgod Mammon en het daaruit voortkomende materialisme. Onder het christelijke vergrootglas van moralisme ligt op een of andere manier bijna altijd seksualiteit en dan vooral die uitingen van seksualiteit waar de superieure aanklager zelf niet zoveel last van heeft of misschien wel een natuurlijke aversie tegen heeft.