“De drieslag ellende-verlossing-dankbaarheid betekent voor de prediking dat we niet moeten beschrijven hoe Gods volk dit alles ervaart. Het doel van de prediking is dat Gods volk droefheid ervaart om naar verlossing te verlangen. Als dominees zijn we dus geroepen tot de ondankbare taak om mensen verdrietig te maken, want zonder droefheid is er geen bekering. Wet en evangelie. We zijn al gauw geneigd om een troostrijke prediking te verkondigen. Dat is een Bijbelse lijn, maar het kan ook therapeutisch worden als berouw en schuld ontbreken. Laten we waakzaam zijn en zo over de verlossing spreken dat de dankbaarheid daaruit voortvloeit.”

Meer dan een schuldgevoel
“Kennen en erkennen van de ellende is altijd veel meer dan een schuldgevoel hebben. Het is niet de prediking van de wet als zodanig die eist en veroordeelt, maar de prediking van de wet als de zelfexpressie van de heilige God. Hij is heilig en daarom mag er geen ruimte zijn voor de zonde. Het is uiteindelijk het inzicht in de glorie van de heilige God die het hart verbreekt. Bij de wettische vorm van berouw gaat het uiteindelijk om de teleurstelling in jezelf en de overtuiging dat je het eigenlijk anders zou hebben moeten doen. Dat cirkelt heel erg om het ego. Evangelisch berouw gaat over verbrokenheid tegenover de Heere.