“Wat hebben we een heerlijk werk: een boodschap van hoop en genade voor zondaren”, onderstreept Kos in de inleiding van zijn lezing. “Die boodschap is een kracht van God tot zaligheid voor eenieder die gelooft. Tegelijkertijd is het ook een verantwoordelijk werk, want het belang is immens. Het gaat over zaligheid en verlorenheid; hemel en hel; dood en leven. Als je tot je laat doordringen wat het is, heeft het ook iets huiveringwekkends dat onder de verkondiging van het evangelie de scharnieren van de hemelpoort knarsen. Onder het uitdragen van het Woord gaat de deur van de hemel voor de één open en voor de ander dicht. Huiveringwekkend.

De verkondiging van het evangelie is een goede reuk van God. Die goede ruik heeft een tweeërlei uitwerking: een reuk ten dode en een reuk des levens. Uw hoorders weten aan het einde van de preek of ze binnen of buiten staan. In dat besef beginnen we aan een nieuw seizoen in de gemeenten waar we zijn gesteld. Is dat het besef waarin we preken, catechisatie geven of docent zijn?”, vraagt de predikant met het oog op zijn toehoorders. “Als het Woord opengaat, gebeurt er iets. Dan knarsen de scharnieren van de hemelpoort. Ja, dit is een heerlijk maar ook een verantwoordelijk werk als God de reuk van Zijn kennis openbaar maakt op de plaatsen waar Hij ons heeft gesteld.”