"Deze week las ik Exodus 17, een bekende en indrukwekkende geschiedenis. Nadat Amalek Israël had aangevallen, bond Israël de strijd tegen hen aan. De oorlog wordt op twee fronten gevoerd. Jozua geeft leiding aan de fysieke strijd in het dal en boven op de heuvel strijdt Mozes met zijn staf in zijn handen het geestelijk deel van de oorlog. Zolang hij zijn handen omhoog hield, won Israël. Maar zodra zijn handen zwaar werden, leed Israël nederlagen. Daarom werd Mozes in die tijd ondersteund door aan de ene kant Aäron en aan de andere kant door Hur. Daarover lezen we in Exodus 17: ‘Zo bleven zijn handen onbeweeglijk, totdat de zon onderging. Zo overwon Jozua Amalek en zijn volk met de scherpte van het zwaard'", aldus Brunt.

"In deze geschiedenis liggen heel veel geestelijke principes opgesloten. Er is één principe dat ik heel graag voor het voetlicht wil brengen", vervolgt hij. "Nadat Israël de overwinning heeft behaald, komen de spotlights niet op Mozes te staan en ook niet op Jozua, Aäron en Hur. Mozes wil de Heere God danken en aanbidden. Daarom richt hij een herinneringsteken op. Over dat teken lezen we in Exodus 17 vers 15: ‘En Mozes bouwde een altaar en gaf het de naam: De HEERE is mijn Banier!’

Nu vraagt iemand van jullie: 'Wat is een banier eigenlijk?' Een banier is een band die wappert als een vlag en vaak op een stok omhoog werd gehouden en meegedragen werd. In de tijd van de Bijbel was het omhoog steken van een banier een merkteken voor een leger om zich of te verzamelen of ten strijde te trekken. Waar de banier was, bevond de koning zich vaak ook. Met dat Mozes het altaar de naam ‘De Heere is mijn Banier’ geeft, laat hij zien dat God zijn oriëntatiepunt is. Door Wie hij zich laat mobiliseren en op Wiens sein hij in actie komt. Mozes heeft als het ware willen zeggen: ‘De Heere Zelf en Hij alleen is onze Beschermer en Leidsman. Onder Zijn bescherming zijn we veilig. De Heere is de grote Overwinnaar. Daarom richten we ons op Hem. Hij is ons oriëntatiepunt.’

Nu zien we dat het zwaaien met vlaggen of vaandels steeds meer toeneemt tijdens kerkdiensten en conferenties. Men spreekt over profetisch vlaggen of vlaggen zwaaien in de Geest. Vandaag de dag worden zelfs cursussen aangeboden hoe je dat kan leren. In deze visie wordt het zwaaien met vlaggen verbonden met geestelijke kracht, het zou een vorm van aanbidding zijn waardoor de Heere God verheerlijkt wordt. Maar er is nog meer: men leert dan dat er geestelijke muren worden afgebroken en mensen worden vrijgezet. Die vlaggen die gebruikt worden, hebben allemaal een specifieke betekenis. Iedere vlag heeft weer een andere kleur. Zonder te twijfelen aan de goede intenties, is het wel de vraag of het hele fenomeen, profetisch vlaggen, Bijbelse grond heeft. Het is meer dan opvallend dat het in Exodus 17 vers 15 niet gaat over een banier die gemaakt is van een bepaalde stof, maar over één van de namen van de Heere God, namelijk: Jahweh Nissi. 

Het gaat dus niet om materie, maar om een Persoon. Daarnaast wordt er in het Nieuwe Testament niet één keer over het gebruik van banieren of vlaggen in de gemeente gesproken. Zelfs onder de lijst van de geestesgaven komt de bediening van banieren en vlaggen niet voor. In dit verband is het treffend wat de Heere Jezus ons leert in Johannes 4 vers 24: ‘God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid.’ Dit vers leert heel duidelijk dat aanbidding allereerst een geestelijke zaak en niet zozeer verbonden aan materiële voorwerpen zoals vlaggen. Daarnaast schrijft de apostel Paulus in Efeze 6 vers 11 het volgende over de wapenrusting: ‘Bekleed u met de hele wapenrusting van God, opdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel’. Als je dit hoofdstuk verder leest, dan blijkt dat deze wapenrusting bestaat uit geestelijke wapens en niet zozeer uit fysieke voorwerpen. Paulus benoemt deze wapens en hij schrijft onder andere over het wapen van de gerechtigheid, standvastigheid in geloof, het Woord van God, de kracht van gebed, enz.

We moeten vaststellen dat door allerlei gebruiken onze aandacht al snel kan worden afgeleid van de Persoon om Wie alles draait, namelijk de Heere Jezus Christus. In het kader van Exodus 17 mag het duidelijk zijn dat Hij onze Banier is. De Heere Jezus is onze Leidsman en Beschermer. Het is vanuit Zijn overwinning dat wij vandaag de geestelijke strijd strijden. Christus is openbaar geworden als de grote Triomfator en daarom richten wij ons in onze wandel op Hem. Hij is ons oriëntatiepunt en dat in een verwarrende tijd en onrustige wereld. We lezen in Hebreeën 12 dit: ‘Laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.’"