Volgens veel reformatorischen niet – een maand geleden schreef ik daarover. Volgens veel evangelische christenen wel – aldus de reactie van Fred de Vries. Ik vond het mooi dat hij met mij de ring inging. En ik snap ook wel (een heel klein beetje dan) die mensen die zeggen: ‘Er kan dan wel veel mis zijn in de topsport, maar je kunt er toch van genieten zonder er aan mee te doen?!’ En toch… de vraag bleef bij mij hangen. Ik kreeg er van mijn altijd-jolige medecolumnist niet echt een antwoord op: waarom zien veel evangelischen niet zo veel bezwaar in dit soort dingen? Bekijken reformatorischen gewoon alles te veel van de sombere kant? Zijn ze mensen die ‘bang zijn dat er ooit iemand ergens van geniet’? Of zijn evangelischen juist oppervlakkige christenen die als het er op aan komt gewoon met de wereld mee doen? Allebei lijkt het me te kort door de bocht. Ik geloof dat ik iets van een antwoord gevonden heb in de geschiedenis.