Paul Visser vertelt dat hij voorzichtiger is geworden om uitgesproken zijn mening te verkondigen. “Ik denk dat fundamentalisme een vorm is van hoogmoed. Je denkt het allemaal te weten en gaat dan in Gods naam vertellen hoe het precies zit.”

Is het niet fundamentalistisch om te zeggen dat Jezus de weg de waarheid en het leven is?
“Nee, dat is geen fundamentalisme. Het is een overtuiging die je door de Heilige Geest eigen is geworden. Deze overtuiging is heel kwetsbaar, mensen kunnen ook hun schouders erover ophalen. Ik moet zelf ook steeds worden bevestigd in die overtuiging, om het zo vol te houden dat dit de werkelijkheid is van mijn bestaan.”

Dus wat je een fundi maakt, is wanneer je denkt God in je broekzak te hebben?
“Ja, wanneer je ontdekt hebt dat God de levende is. Dat is een belijdenis. Een hele kwetsbare belijdenis, en vanuit de Geest gaat dit leven...”

“Als iemand zegt: ‘Natuurlijk bestaat God’, dan denk ik: ‘Je weet niet wat je zegt. Hoezo natuurlijk?’ Ik ben heel diep overtuigd van het geloof, maar er is tegelijkertijd geen grotere aanvechting dan het bestaan van God. Fundamentalisten zetten het hele geloof op één A4'tje. De schepping, Jezus, geloof, alleen maar harde waarheden. Vaak is het geloof dan niet levend – hoewel dat zeker wel kan – want als het levend is, weet je ook van aanvechting.”

Ik was vroeger veel fundamentalistischer dan nu. Ik wist precies hoe alles zat. Totdat je er op aangevochten wordt..
“De fundamentalist is helder, maar ook hard. Ze zeggen: ‘Als je zo begint, dan kun je alles wel afschaffen.’ Fundamentalisten hoeven niet meer na te denken.”