cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Dov Bikas
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

21 december 2021 door Patrick Goede

Dov Bikas helpt mishandelde vrouwen en ging door een diep dal: "Mijn zoon stierf op de IC"

“We helpen nu een vrouw die op haar vierde verkracht werd in de kerk. Ze is 22, zit aan de medicijnen en heeft veel mentale problemen.” Dov Bikas sprak eerder met Cvandaag over zijn bijzondere werk onder de mannelijke drugs- en alcoholverslaafden van Tel Aviv. Met zijn Aviv Ministry leidt hij tegenwoordig meerdere projecten om kwetsbaren te helpen en dit keer spreken we hem over de vrouwenopvang voor slachtoffers van huiselijk geweld en seksueel misbruik. Daarnaast deelt Dov inzichten over het zware leed uit zijn eigen leven.

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Sybe Vos.

Word ook lid

“Aviv ministry begon erg klein maar we zijn flink aan het groeien. Het opvanghuis voor misbruikte vrouwen is het derde grote project waar ik mee gestart ben. Het vraagt om een heel andere benadering dan bij de mannenopvang voor verslaafden. Je weet van de vrouwen die bij de opvang komen nooit precies wat je kunt verwachten vanwege hun traumatische ervaringen. Het seksueel misbruik en het huiselijk geweld zijn vaak zo heftig (geweest) dat ze helemaal in de war en onder de medicijnen bij ons aankomen. Het is echt een uitdaging”, vertelt Dov.

"We helpen nu een vrouw die op haar vierde verkracht werd in de kerk. Ze is 22, zit aan de medicijnen en heeft veel mentale problemen"

Het voorbeeld dat Dov daarbij geeft illustreert inderdaad de ernst en noodzaak van het werk dat Aviv ministry voor deze vrouwen doet. “We helpen nu een vrouw die op haar vierde verkracht werd in de kerk. Ze is 22, zit aan de medicijnen en heeft veel mentale problemen. Ze is sinds anderhalve maand bij ons en in die tijd heeft ze al vijf verschillende mannen gehad waar ze verliefd op is geworden. Vrouwen met deze problematiek zoeken vrijwel altijd naar liefde en gaan heel gemakkelijk achter foute mannen aan. Het grootste probleem zijn de mannen waar ze onder lijden. Ook al worden ze door hen mishandeld, ze keren er toch steeds weer naar terug. Ze vallen steeds weer in handen van de verkeerde. Elke keer komt er weer een trauma bij.”

Wat kan Dov dan betekenen voor deze vrouwen? “Soms komen ze naar ons toe omdat ze geen andere plek hebben waar ze terecht kunnen. Soms komen ze hier omdat hun familie veel druk op hen uitoefent. We ontdekten laatst dat één van de vrouwen marihuana rookte. We zijn een christelijk huis maar ze zei dat ze dit nodig had om zich emotioneel gezien nog enigszins staande te kunnen houden. Cannabis wordt heden ten dage ook wel eens voorgeschreven door dokters, dus we vertelden haar dat ze dan buiten kon roken. Maar voor we het wisten was ze met een andere vrouw marihuana aan het roken, ook op haar kamer. Daarom geboden we haar te stoppen met roken, en zo niet, dan moest ze vertrekken. Ze koos ervoor om te vertrekken. Dat is erg jammer, want we willen niet dat deze vrouwen vertrekken. Nu weten we niet meer waar ze is en of ze misschien in de prostitutie belandt.”

Dov geeft toe dat hij het werken met deze kwetsbare vrouwen enigszins heeft onderschat. “Toen we ermee begonnen dacht ik dat we hen gewoon voedsel en onderdak konden geven. Dat we met hen zouden bidden en Bijbellezen, maar het is veel complexer dan dat. Ze hebben allemaal verhalen en trauma’s. Ook maakt de medicatie hen vaak depressief of agressief. We hebben nu één gelovige en twee vrouwen met een christelijke achtergrond in ons huis, ze staan eigenlijk allemaal wel open voor het evangelie. Maar de paniekaanvallen en de depressie overheersen, die gaan niet zomaar weg. Ze vinden het heel moeilijk om mensen weer te kunnen vertrouwen en hebben slaapmiddelen nodig om te kunnen slapen. We houden elke dag bijbelstudie en staan ook in nauw contact met maatschappelijk werkers.”

"Je zag dat de lach op haar gezicht terugkeerde, haar blik was compleet anders"

Gelukkig wordt er ook progressie geboekt in het huis. De eerste vrouw die Dov opving kwam uit Oekraïne en veranderde zienderogen. “Ze was verkracht door een aantal Russische soldaten in Oekraïne. Maar de maanden dat ze hier was veranderde ze. De lach op haar gezicht keerde terug. Haar blik was compleet anders. Op een gegeven moment vertrok ze weer omdat ze hier illegaal verbleef. Ze heeft ons nog een aantal foto’s gestuurd vanuit Oekraïne toen ze weer terugkeerde naar dat land. Ze zag er gelukkig nog steeds goed uit.

Weer een andere vrouw hebben we na zes maanden overgedragen aan een psychiatrisch ziekenhuis, we konden haar namelijk niet de zorg geven die ze nodig had. Zij schreef ons onlangs een zeer positieve brief. Daarin vertelde ze dat ze onze liefde en opvang enorm had gewaardeerd. Ze bedankte ons voor onze hulp. Uiteindelijk heeft zij zichelf echt teruggevonden. We proberen echt te doen wat we kunnen. Soms speel je maar een kleine rol in de weg terug naar God en herstel. Toch geloof ik dat wat we hier doen uiteindelijk waardevol is voor een ieder van hen.”

Als man zijnde probeert Dov een verschil te maken en een voorbeeld te zijn voor de vrouwen. “Iemand vertelde mij dat de vrouwen behoefte hebben aan een positieve man die hen kan laten zien dat het anders kan. Mannen hebben altijd geprobeerd om misbruik van hen te maken en hier ontdekken ze dat ik niets van hen vraag.”

Dov heeft een groot hart voor mensen die met veel leed in hun leven te maken hebben gekregen. Zelf heeft hij wat dat betreft ook het nodige meegemaakt. “Toen mijn zoon één jaar oud was kreeg hij ernstige fysieke klachten. Als ouders zochten we de Heer erover, ik was verdrietig en boos. Sommige mensen zetten hun kinderen bij het grofvuil maar wij hielden zoveel van hem. Uiteindelijk leidde het tot een houding van nederigheid en overgave. Ik dacht bij mezelf: misschien snap ik het wel als ik in de hemel ben. Onze zoon stierf uiteindelijk na 18 jaar strijd en ik dacht dat ik mijn portie wel gehad had, maar nu heeft mijn vrouw ernstige rugklachten en kan ze weinig.”

"Mijn zoon stierf op de Intensive Care en zijn laatste tien dagen daar waren een absolute hel. Hij kreeg zeven keer een hartstilstand en met een defibrillator werd hij zeven keer weer bijgebracht"

Het is niet eenvoudig voor Dov om over het leed dat hem is overkomen te praten. “Er is niets pijnlijker dan je eigen zoon te moeten verliezen. Ik overleefde door het verlies te negeren. Ik deed alsof hij nooit bestaan had en ging niet naar zijn graf. Zelfs als ik nu over hem praat voel ik een blokkade, het is een te heftig en een te groot leed. Mijn zoon stierf op de Intensive Care en zijn laatste tien dagen daar waren een absolute hel. Hij kreeg zeven keer een hartstilstand en met een defibrillator werd hij zeven keer weer bijgebracht. Ik stond daar als vader in zijn kamer, het was gekmakend. We leefden vanwege zijn aandoening constant onder druk, en liepen de deur van het ziekenhuis plat. Mijn zoon had altijd pijn en was bijna volledig verlamd. Toen deze lijdensweg van hem eindelijk voorbij was, werd mijn vrouw ziek. Een jaar geleden onderging ze een rugoperatie. Een week daarna verloor ze haar bewustzijn en brak ze een been. Een maand lang kon ze niet bewegen en moest ik haar helpen bij het naar de wc gaan en dergelijke.”

In zijn wanhoop richt Dov zich tot God. “Ik vroeg Hem wat er allemaal gebeurde in mijn leven. Het interessante is dat er een paar maanden geleden tijdens mijn ochtendwandeling opeens een gedachte in mij naar boven kwam: ‘Wees mijn getuige.’ Toen begreep ik dat je bij ‘getuigen’ vaak aan het evangelie verkondigen denkt, maar dat het om je hele leven gaat. God bepaalt welke getuige Hij jou laat zijn, dat vind je ook terug in de Bijbel. Sommigen worden uit de dood opgewekt en anderen worden in stukken gehakt. Uiteindelijk is het allemaal tot Gods glorie en eer. Johannes de Doper werd ook zomaar vermoord. We kunnen Gods bedoeling met deze gebeurtenissen niet begrijpen.

Ik dacht ondertussen na over wat mijn getuigenis dan zou zijn, dat was om God trouw te blijven en Hem te dienen. Toen ontving ik voor het eerst een overweldigende vrede in mijn leven. Het was alsof God mij antwoordde: ‘Het is misschien niet logisch maar dit is jouw getuigenis.’ Ik schreef mijn verhaal op in mijn nieuwsbrief en heel veel mensen reageerden, want veel mensen kampen met leed dat ze niet kunnen begrijpen. Misschien bevredigt mijn verhaal ook niet als je er naar luistert maar voor mij was dit een openbaring die ik begreep. Sindsdien vraag ik God niet meer waarom bepaalde dingen mij zijn overkomen.”

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

A
Wat een heftige verhalen. Ze doen meer voor die vrouwen dan ze zelf beseffen. Ze doen Gods werk!