Vier dagen geleden, op 6 januari, was het Driekoningen. Ik heb daaraan drie herinneringen. Ten eerste: met Driekoningen ging in mijn ouderlijk huis de kerstboom weer de deur uit (dat hing oorspronkelijk ongetwijfeld samen met de twaalf- of dertiennachtentijd, waarover ik de vorige keer schreef, ook al dachten mijn ouders daar natuurlijk niet aan). Ten tweede: als wij in mijn vroege jeugd op zondag mijn maternale grootouders in Arnhem bezochten, dan gingen wij met hen naar de ‘Vergadering’ in de Driekoningenstraat (waardoor ik al vroeg over deze naam begon te piekeren). En ten derde: als we met het USKO (Utrechts StudentenKoor en -Orkest) in de Kerstvakantie ergens een week repeteerden (bijv. de Mattheüs-Passion), dan zongen we op 6 januari steevast de zesde cantate uit Bachs Weihnachtsoratorium.