1. Petrus wil niet dat Jezus zijn voeten wast. Misschien uit nederigheid, maar wellicht ook uit trots. De voeten wassen, is slavenwerk. Petrus is toch niet zo vuil, dat nota bene de Gastheer (Christus zelf) hem zal moeten wassen? Vuil schept afstand. Naar je medemens, maar ook naar God. Onze zonden hebben een kloof gemaakt tussen ons en God. Die vuilheid is schuld. Die schuld zal niet iedereen erkennen. Maar wie erkent geen schaamte over dingen die fout zijn gegaan in je leven? Wie blijft staande als alles uit je leven open en bloot zichtbaar zou zijn voor je naasten?
Kenmerkend voor het paradijs: daar was geen schaamte. God kon en mocht alles van je zien. Sinds wij afscheid namen van God is er schaamte.

2. Wat is het geneesmiddel voor onze schuld, voor ons vuil?
Het bad der wedergeboorte. Jezelf verliezen in Christus. In Christus ben je schoon, heilig en gered, voor eens en altijd. Waarom is dan toch steeds die voetwassing nodig? Steeds weer nodig om je zonden en schuld op tafel te leggen en aan God te belijden? Zonder dat word je een zelfingenomen persoon, die de zonde aan de hand houdt. Het bad der wedergeboorte en de voetwassing moeten we heel dicht bij elkaar houden. Het één kan niet zonder het ander.

3. Hoe komen we aan die redding? Naar het kruis van Christus. Keller verwees hierbij uitdrukkelijk naar vers 7. Bij het kruis leer je alles verstaan. Christus moest gekruisigd worden. Een uiterst beschamende doodstraf, die wij hebben verdiend. Naakt en bespot aan een kruis.
Kijk naar het kruis en naar de Gekruisigde. Iedereen kan kijken, zelfs een klein kind. Alleen maar kijken. Kijk en leef!

Wat mij betreft een rijke dienst. Keller preekt Christus voor een compleet uitgeklede, verloren zondaar. Ik vind het wonderlijk hoe deze man voor zoveel mensen over het rond van de wereld inmiddels tot zegen mag zijn. De inspanningen die Redeemer Church pleegt om buitenkerkelijken tot Christus te brengen zijn indrukwekkend.
Tijdens de dienst overigens ook genoten van de prachtige hymnes van Newton, Wesley en Oxenham. 'Jesus, thou art all compassion, pure unbounded love thou art.'

Diederik van Dijk is directeur van NPV-Zorg voor het Leven en SGP-senator. Bovenstaand artikel verscheen in 2016 op zijn Facebookpagina en is met zijn toestemming gepubliceerd door Cvandaag.