Victor Frankl was een Oostenrijkse neuroloog en psychiater. Samen met zijn vrouw werd hij in 1942 door de nazi’s naar Theresienstadt gedeporteerd. Zijn vrouw is in Bergen-Belsen omgekomen, zijn ouders kwamen om in Theresienstadt. In 1945 werd hij zelf door Amerikaanse troepen bevrijd.

In de nazivernietigingskampen maakt Frankl verschrikkelijk lijden mee. Toen ook het levenslicht van Frankl langzaam uitging en hij zichzelf de vraag stelde of er een ultiem doel in het leven bestaat, hoorde hij ‘van ergens’ een zegevierend “ja”. Op dat moment brandde er een licht in een verre boerderij, die aan de horizon stond alsof hij daar geschilderd was, in het midden in het ellendige grijs van een aanbrekende ochtend in Beieren.

Frankl vond drie hoofdwegen waardoor een mens hoop kan vasthouden. Als je nog iemand wil ontmoeten, als je nog iets wil maken of bereiken, dan is er hoop.

Aangezien de mens geschapen is naar Gods evenbeeld, is ook de hoop om te scheppen, te ontmoeten en te bereiken in de mens geschapen. God heeft de mens voor Zichzelf gemaakt en Hij gaf de mens het mandaat om te heersen. God gaf de mens het verlangen om iets nieuws te maken, om mensen en God te ontmoeten, om grenzen te verleggen en verantwoordelijkheid te dragen.

Met de drie hoofdwegen van Frankl ben ik op zoek gegaan naar andere motieven.

In mijn werk als predikant kom ik mensen tegen die ergens van bevrijd willen worden, schoon willen zijn of gezond willen worden. Ik kom mensen tegen die geliefd willen zijn, misschien is dit wel het grootste verlangen dat in de mens leeft. Dat er iemand in dit leven is die van jou houdt en jou behoedt voor eenzaamheid.

Hoop en angst zijn dicht met elkaar verweven. Hoop kan vaak uit angst geboren worden en als hoop verdwijnt kan angst groeien. Hoop en angst ontmoeten elkaar in geloof, relaties, gezondheid, welzijn, prestaties en de toekomst.

Je kan met God leven, gelukkig getrouwd zijn en gezond zijn. Je woont in een mooi huis en hebt een leuke baan en een aardig pensioen opgebouwd. In alle gebieden van je leven is er hoop.

Het is heel anders als je strijd in je geloof met God ervaart maar ook strijd in je huwelijk, of je bent alleen. Je ervaart psychosomatische klachten, er is een kans dat je je baan verliest en daardoor ontstaat financiële druk. Wat eens vanzelfsprekend voor je was kan worden weggenomen, zo lezen we dat in het verhaal van Job.

Er zijn zoveel dingen waar je als mens op kan hopen en dan heb ik het alleen nog maar over jouw persoonlijke hoop. Maar wat hoop je voor je partner en je kinderen, als je die hebt? Wat hoop je voor je omgeving, je kerk of ons land? Hoe zaai je hoop voor andere mensen? Heb je een zin gevonden in je leven waarop je leven drijft?

Mijn levensmissie is: ‘Mensen dichter bij God brengen.’ Want als ik dat doe word ik blij en heeft mijn leven zin. Zo ontwikkel ik hoop bij anderen en ontvang ik energie. Als je ontdekt dat God in jou een levensmissie heeft gelegd, iets dat bij je identiteit hoort en waar je blij van wordt, dan kan jij een hoopzaaier worden voor anderen, zelfs als het even tegen zit.

Ik heb een aantal vragen voor je:

Wie wil jij nog ontmoeten?
Wat wil je nog bereiken?
Wat wil je nog maken?
Wat is jouw levensmissie en wie ga jij deze week hoop geven?

Michel Meeuws geeft als predikant leiding aan twee kerkelijke gemeentes en is auteur van het boek ‘Hoop, een anker in de hemel’. Klik hier om het boek te bestellen.