‘Mevrouw, Timo heeft een keiharde dampoe gelaten.’ Maximale onrust. ‘Timo gast, jij stinkt echt altijd man.’ Ik staar naar het toneel: de feiten liegen er niet om. Doeners, onderbouw, te grote klas, veel zorgpoppetjes. Genoeg voer om de nieuwe onderwijsplannen van een compleet Ministerie van Onderwijs het zwijgen op te doen leggen. De naakte waarheid is niet altijd mooi: leraren handelen nooit voortdurend zuiver pedagogisch onderbouwd en leerlingen zitten soms met dertig man in een lokaal gepropt, terwijl de helft een vaste plek op de zorgafdeling zou moeten krijgen.

Maar ach, je hebt niets aan groots over morgen denken als het leven vandaag om actie vraagt. Dus je verplaatst je naar de realiteit die zich voor je eigen ogen afspeelt. Je gooit een viltstift naar Henri, omdat hij nou eenmaal nooit een pen bij zich heeft. Je geeft Timo wat extra aandacht, want hij laat per ongeluk best vaak scheten. Daarna stuur je kleine Kareltje naar de integratie-klas, aangezien hij zowat stikt in zijn eigen lachen. Tenslotte trek je de capuchon van Toms hoofd en je ziet jezelf een – hoe komt die daar –  liniaal naast het bureau oprapen. En dat terwijl Leon nog even breeduit lachend zijn pen in twee stukken breekt voor het gezicht van zijn buurman. Maar je stuurt, trekt, bindt en maakt het rustig. Spittend door je pedagogische trucjesdoos voldoe je je taak. Op sommige dagen heb je de moed om de wereld te verbeteren. Vandaag beperk je je tot de dag doorkomen. Omdat ze het verdienen.

.. zolang de zon en de maan er zijn, van generatie op generatie.

Anne is student lvo Nederlands op Driestar hogeschool. Lijkt het jou ook leuk om leraar te worden en wil je ervaren hoe het is om op Driestar hogeschool te studeren? Meld je aan voor onze open collegedagen!