Wat Lisette vrijwel bij al haar cliënten tegenkomt is dat veel mensen enorme eenzaamheid ervaren in het psychisch lijden waarmee ze geconfronteerd worden. “Dat komt vaak doordat ze zich niet begrepen of gehoord voelen of er simpelweg niet uit kunnen komen”, vertelt Lisette. “Wat je ook merkt is dat mensen het heel prettig vinden als ze daarover iets kunnen delen. En dat dan ook met iemand waarvan hij of zij weet dat het niet doorverteld wordt. Je hebt je geheimhoudingsplicht, dus ze weten dat de dingen tussen vier muren blijven.”

Naast de eenzaamheid die de cliënten van Lisette ervaren, proeft ze vaak ook gevoelens van schaamte. “Soms duurt het echt jaren voordat mensen de stap durven te zetten en het accepteren dat ze thuis geholpen moeten worden. En dat terwijl sommigen eigenlijk al jaren thuisbegeleiding nodig hebben. Achteraf ervaren de mensen de hulp die ze krijgen als een verademing en vragen ze zich af waarom ze dat eigenlijk niet eerder gedaan hebben.”

Voordat Lisette haar cliënten thuis bezoekt, is daar een hele procedure aan voorafgegaan. “Via de gemeente komen de mensen bij ons terecht. Het wijkteam van de gemeente inventariseert eerst welke hulp er nodig is, hoe lang deze geboden wordt en welke organisatie het beste bij de wensen van een cliënt past.”

Christelijk geloof
Het christelijk geloof speelt in het uitoefenen van haar werk een cruciale rol van betekenis, vertelt Lisette. “De liefde tot en voor je naaste, dat is iets heel belangrijks wat Jezus ons heeft meegegeven. Als je je werk vanuit dat perspectief mag doen, is dat heel mooi en waardevol. Je werk mag dan echt nut en waarde hebben”, vertelt Lisette.

Het komt geregeld voor dat Lisette ook met niet-gelovige cliënten spreekt over God en het christelijk geloof, die gesprekken gaat ze naar eigen zeggen niet uit de weg. “Je ziet steeds meer mensen, door een veranderde maatschappij, in de knoei komen. Soms lukt het hen niet meer om daar zelf nog uit te komen. Je merkt dat ze daardoor benieuwd raken naar het christelijk geloof en soms ook vragen wat het dan precies inhoudt. Dan is het zo waardevol om namens een christelijke organisatie werkzaam te zijn en iets daarover met hen te mogen delen.”

Hoewel Eleos een christelijke zorgorganisatie is, hoeven cliënten niet perse christelijk te zijn om toch geholpen te worden, vertelt Lisette. “Maar we bieden dat stukje tijdens de intakegesprekken wel aan. Uiteraard is het aan de cliënt of hij of zij daar gebruik van wil maken."

“Er zijn wel bepaalde situaties waarin we geen hulp kunnen bieden. Dan heb je het bijvoorbeeld over verslavingsproblematiek of andere onderliggende problematieken waarin wij niet gespecialiseerd zijn. In zo'n geval wordt een cliënt vaak naar een andere organisatie doorverwezen”, vult Lisette aan.

Op de vraag wat haar werk zo mooi maakt, antwoordt Lisette: “Ik ben een doelgericht iemand die het altijd heel leuk vindt als de dingen lukken, ook als het op het oog maar kleine dingen zijn. Denk bijvoorbeeld aan iemand die het al tijden moeilijk vindt om uit zijn bed te komen of zijn was te structureren. Als het dan de volgende ochtend toch gelukt is, is dat iets waar je samen blij om kunt zijn. Het klinkt misschien wat onbenullig maar het kan voor iemand echt een enorme winst of stap vooruit betekenen.”

“Met het werk kun je ook echt een stukje recht doen aan de mens. Elk mens is gelijk, maar tegelijkertijd maakt iedereen weer wat anders mee. De een kampt met een depressie, de ander heeft een persoonlijkheidsprobleem en weer een ander loopt totaal vast in huis. Sommigen hebben dan ook bijna acht uur per week aan begeleiding nodig, waar anderen aan een half uurtje al genoeg hebben. Als je dan in zo'n situatie iets kunt toevoegen is dat heel waardevol.”

Lisette wordt in haar werk regelmatig geconfronteerd met schrijnende situaties: “Soms gaat het wel eens mee naar huis. Het is niet dat ik er wakker van lig, in die zin is er thuis afleiding genoeg. Maar als ik denk aan mensen die echt wegkwijnen door de voortdurende eenzaamheid vind ik dat soms lastig te verteren. Soms denk je: zal ik ze eens een avondje in huis nemen? Maar je hebt natuurlijk ook je professionele houding ten opzichte van je cliënten.”

Tenslotte deelt Lisette een voorbeeld van een situatie waarbij ze naar eigen zeggen op een bepaald moment overbodig raakte. “Ik begeleidde een cliënt die een partner heeft die door dementie erg snel en hard achteruitgaat.  Bij deze cliënt hadden we het doel om een netwerk voor hem op te bouwen, waarin ik een tijdje mocht meelopen."

"Uiteindelijk sloot deze man zich aan bij een evangelische gemeente. Daar leerde hij mensen kennen die later ook nog eens heel dichtbij woonden. Nu gaat hij er regelmatig langs voor een kop koffie of een goed gesprek waarbij er een luisterend oor geboden wordt. Mijn hulp bleek al snel niet meer nodig te zijn. Eigenlijk is dat het wel mooiste van mijn werk: op een gegeven moment raak je overbodig”, zegt Lisette tenslotte.

Wil je meer te weten komen over de thuisbegeleiding die Eleos biedt? Klik dan hier.