Morgan maakt duidelijk dat als het gaat om gemeenschappelijk liederen zingen in de kerk “theologie ertoe doet”. “Het doet ertoe”, zegt ze, “of een lied een zwakke theologische basis heeft en de heiligheid van onze God niet of nauwelijks wordt weergegeven.” Ik kan het niet met haar eens zijn.

Hier in mijn kerk Bridgeway Church zingen we geen liederen die in strijd zijn met de Bijbel, ongeacht wie het heeft geschreven en of we de melodie leuk vinden.

Morgan maakt zich ook zorgen over het feit bij het zingen van liederen van Bethel en Hillsong “royalties” aan hen worden betaald, en hiermee stilzwijgend “hun valse evangelieboodschap” wordt verspreid. Ze vervolgt: “Wat als de meerderheid van de kerk op een dwaalspoor wordt gezet door middel van muziek die een soevereine en heilige God niet waardig is? Zou God blij zijn met lichten? Met rookmachines? Met de obsessie van handen in de lucht en een ‘reactie’ vanuit het publiek? Met luide worshipavonden en liedjes die Hij niet goedkeurt?”

Zelf houd ik niet van de stroboscooplampen die zo vaak in kerkdiensten worden gebruikt. Ik weiger gebruik te maken van rookmachines. Maar Morgans verwijzing naar het opsteken van handen verbaast me. Heeft ze de vele verwijzingen in de Bijbel over het hoofd gezien? Heeft ze niet stilgestaan bij de symbolische en spirituele aard hiervan en andere fysieke houdingen om God te aanbidden? Ik ben nieuwsgierig: stelt God aanbidding van iemand met een stijve, statige houding met de handen langs het lichaam of in de zakken gepropt meer op prijs dan de aanbidding van iemand die de handen opheft?

En moeten we geen “reactie” van de massa verwachten? Ik las in de Bijbel over vreugdekreten en proclamaties als ‘heilig, heilig, heilig!’ en andere vormen van dankzegging. En wat is het alternatief voor luide aanbiddingsavonden? Rustige of zachte worshipbijeenkomsten? En zoals ik al zei, keurt niemand liedjes goed die God niet zou ‘goedkeuren’.

Laat duidelijk zijn: ik sluit mijn ogen niet voor de schandalen die Hillsong op z’n kop hebben gezet. Ik onderschrijf op geen enkele manier bepaalde aanbiddingsmethoden die in verschillende kerken worden gebruikt om kunstmatig emoties op te wekken of mensen te manipuleren tot bepaald gedrag. Iedere kerk, of het nu Bethel, Hillsong of onze kerk Bridgeway is, zou zich moeten verbinden met een vanuit het Woord van God geïnspireerde leer.

Mackenzie Morgan dringt erop aan om “de belijdenis van kerken te lezen en te vergelijken met het onderwijs uit de Bijbel”. Dat heb ik dus maar gedaan. Bethels geloofsbelijdenis is diep evangelisch-orthodox en in lijn met de historische geloofsbelijdenissen binnen het christendom. Ze bevestigen de Drie-eenheid, het gezag van de Bijbel, de menswording en maagdelijke geboorte van Jezus Christus, zijn plaatsvervangende dood aan het kruis, lichamelijke opstanding en hemelvaart. Ze verklaren expliciet dat Jezus “waarachtig God” en “waarachtig mens” is. Ze bevestigen bovendien dat we zijn gered door genade en geloof in de persoon en het werk van Jezus. Ze geloven ook in de wederkomst van Christus en de realiteit van hemel en hel.

Deze verklaring verdient wél meer duidelijkheid: ‘Wij geloven dat het zegevierende, verlossende werk van Christus aan het kruis ons bevrijdt van de macht van de vijand – zonde, leugens, ziekte en kwelling.’

Ik geloof dit ook maar de vraag is wanneer we bevrijding van ‘ziekte’ mogen verwachten, dat moet ook duidelijk vermeld worden. Maar er wordt geen link gelegd met het welvaartsevangelie. Als iemand namens Bethel deze leer onderwijst, handelt hij of zij niet in overeenstemming met de officiële geloofsverklaring van de kerk.

Ik ben verbijsterd over hoe en op welke basis Morgan hen beschuldigt van het prediken van een ‘vals evangelie’. Zij prediken redding door genade alleen, in Christus. Hun hoop op een eeuwig leven verbinden zij aan het offer, de verzoenende dood en lichamelijke opstandig van Jezus. Als sommigen binnen Bethel of Hillsong het zogenaamde welvaartsevangelie geloven, hebben ze het natuurlijk bij het verkeerde eind. Maar hoe ernstig deze fout ook is (en dat is het!), aanhangers van deze leer zijn niet voor eeuwig verloren.

Vinden er bij Bethel bedieningspraktijken plaats die twijfelachtig zijn zonder expliciete onderbouwing vanuit de Bijbel? Ja. Maar dat maakt van hen geen ketters en ze verdienen geen cynische minachting. Als de critici van hen meer tijd zouden besteden aan gebed voor hen in plaats van het schrijven van hyperkritische recensies, zouden dergelijke praktijken in de loop van de tijd misschien afnemen. Laat me tegelijkertijd zeggen dat we net zo vurig moeten bidden voor Morgan en degenen die het met haar standpunt eens zijn. Ik moet denken aan de aansporing van Paulus aan de kerk in Rome: ‘En de God van de volharding en van de vertroosting moge u geven onderling eensgezind te zijn in overeenstemming met Christus Jezus, opdat u eensgezind, met één mond, de God en Vader van onze Heere Jezus Christus verheerlijkt (Romeinen 15:5-6).’

Morgan zegt geen liederen te zingen die ‘een soevereine en heilige God onwaardig zijn’. Goed van haar en ik ben het met haar eens. Ik hoop dat niemand zulke liederen zou zingen. En als door Bethel of Hillsong gecomponeerde liederen beneden de waardigheid van de grote God zijn, zing ze dan niet. Maar ik daag iedereen uit om teksten van deze liederen te laten zien en mij duidelijk te maken wat er gevaarlijk of onbijbels aan is.

Je kunt van mening verschillen met Hillsong en Bethel over hun bedieningspraktijk. Ik ook. Maar we zullen voor eeuwig met deze mensen zingen rond de troon van het Lam. Zij zijn onze broeders en zusters in Christus. Niemand is in de positie om hen af te keuren als niet wedergeboren ongelovigen, omdat ze anders over muziek denken dan jij.

Hoe zit het met Morgans bezorgdheid dat we door het zingen van liederen van Bethel en Hillsong royalty’s aan deze kerken betalen? Nou, laat me Morgan een aantal vragen stellen.

Waar trek jij de grens over waar je geld naartoe gaat? Het zal in deze wereld moeilijk zijn te overleven als je weigert gebruik te maken van een lied, boek of ander product waarmee je reclame maakt voor iets dat je als onbijbels beschouwt.

Moet ik alle boeken uit mijn bibliotheek weggooien die zijn geschreven door Joodse geleerden omdat ze Jezus als Messias verwerpen? Dan heb ik het over boeken met diepgaande en leerzame inzichten in het Oude Testament en andere historische en tekstuele kwesties. Heb jij ooit zulke boeken gekocht? Zou je ze kopen?

Hoe zit het met de talrijke wetenschappelijke bronnen die enorm helpen bij ons begrip van de bijbelse talen, achtergronden en culturele contexten? Moet ik afzien van het meerdelige ‘Anchor Bible Dictionary’ omdat een paar van de makers waarschijnlijk geen wedergeboren christen zijn?

Heb je geweigerd om boodschappen te doen bij Kroger en Target omdat ze pro-LHBTI zijn? Ondersteun je met een aankoop van hun product niet indirect die beweging?

Heb je geweigerd om je kinderen mee te nemen naar Disney World vanwege hun wijdverbreide en zichtbare standpunt over het homohuwelijk?

Tank je niet bij benzinestations die banden hebben met oliemaatschappijen die Plannend Parenthood (een Amerikaanse non-profitorganisatie die abortus faciliteert, red.) financieren?

Blijf je romans en andere boeken lezen van niet-christelijke auteurs, zodat je met die aankoop bijdraagt aan hun onbijbelse levensstijl?

Zing je niet langer ‘Een vaste burcht is onze God’ omdat schrijver Maarten Luther in zijn latere jaren gruwelijke antisemitische uitspraken deed?

Maak je gebruik van Facebook en Twitter, twee bedrijven die eigendom zijn en beheerd worden door ongelovigen die zowel de LHBTI-beweging als abortus steunen?

Stop je met het zingen van ‘It is well with my soul’ omdat de maker van het lied, Horatio Spafford, het bestaan van de hel ontkent en zich schuldig heeft gemaakt aan frauduleuze financiële transacties?

Lees je nooit meer boeken van Jonathan Edwards of preken van George Whitefield omdat ze allebei slaven hebben gehad?

Weigeren om aanbiddingsliederen te zingen is zowel onpraktisch als absurd en zal alleen maar leiden tot een wettische en farizeïsche kerkcultuur. Als je ervoor kiest om iedereen die op basis van je geloofsleer een ander standpunt inneemt te cancelen, zul je in je eigen echokamer terechtkomen, geïsoleerd en alleen. Jezelf trots op de schouder kloppend, omdat je één van de weinigen bent die ‘het goede doet’.

Ik kies ervoor om bijbels te blijven leven, ook ik wat ik preek en zing, maar doe dit zonder andere christenen te berispen en/of te cancelen omdat een mening over een secundaire kwestie of bedieningsstijl mij niet bevalt.

Bovenstaand artikel werd besproken in de CIP Podcast. Beluister het fragment vanaf minuut 25:20

Sam Storms is een invloedrijke theoloog en pastor uit de charismatische beweging in de Verenigde Staten. De voormalig voorman van de Evangelical Theological Society is momenteel voorganger van de Bridgeway Church in Oklahoma City. Bovenstaande blog verscheen onlangs op zijn website.