Baan stelde tijdens zijn verdediging zich graag in te zetten om ervoor te zorgen dat er binnen de kerk meer oog komt voor de “prachtige muziek van Bach en dat deze op welke wijze ook meer wordt geïncorporeerd in de eredienst”. Hij zei dat naar aanleiding van een vraag wat zijn onderzoek eigenlijk voor nut heeft voor de kerkelijke gemeenten. Overigens betekent dit zeker niet dat Baan hier een strijdpunt van wil maken. Eerder zei hij in een interview met het Nederlands Dagblad niet van plan te zijn om op de barricaden te klimmen om “zaken te veranderen”.

In de Saambinder van deze week reageert hoofdredacteur ds. G. J. van Aalst uitgebreid op het proefschrift van Baan. Daarin benadrukt hij onder meer dat Bach dan wel een “muzikaal genie" kan zijn, maar dat hij nog steeds Luthers blijft. En er is volgens de predikant een groot verschil tussen het lutheranisme en het calvinisme. Zo had Luther volgens hem moeite voldoende afstand van Rome te houden en was hij “praktisch en gemakkelijk”: “Ter wille van het kerkvolk duldde Luther in de eredienst veel, in het licht van het Woord té veel.”

“Laten we realiseren hoe de ontwikkelingen in de lutherse kerken geweest zijn, vanaf Luther naar Bach en naar het heden”, schrijft Van Aalst. “Die ontwikkeling is, ook liturgisch, vaak nauwelijks meer van de rooms-katholieke traditie te onderscheiden. Daar liggen voor ons lessen en waarschuwingen! Je hoeft geen cultuurbarbaar te zijn om duidelijk te stellen: wij zijn niet Luthers, ook niet in onze eredienst!”

De predikant stelt het dan ook wijs te vinden dat zijn collega Baan niet van plan is om de barricaden op te gaan om ervoor te zorgen dat de muziek van Bach in de eredienst terecht komt: “Onze gereformeerde belijdenis laat daar geen ruimte voor. De eenvoudige Woordbediening is hét door God gewilde middel. Daar houden wij het samen met onze broeder graag bij. Wij willen niet wijzer zijn dan God.”