"Sinds een paar maanden heb ik een relatie met een lieve man. Wij zijn lichamelijk niet intiem omdat we willen wachten tot we getrouwd zijn. Hij gaat elke zondag naar de kerk en leest dagelijks de Bijbel. Het probleem is dat hij kampt met verslaving aan zelfbevrediging (daar ben ik sinds kort achter gekomen). Hij belooft steeds het niet weer te doen, maar het gebeurt toch", aldus een vragensteller in de vragenrubriek van Refoweb.nl.

Psychosociaal therapeut Wilbert Weerd geeft antwoord. "Je zou kunnen spreken van een zelfbevredigingsverslaving als masturbatie door een persoon als ongewenst en onbeheerst wordt ervaren, pogingen om te stoppen niet lukken, iemand er negatieve gevolgen bij ervaart en als het een patroon is geworden van omgaan met stress, spanning of eenzaamheid. Dit zou je een subjectieve verslaving kunnen noemen. Dan gaat het er niet om objectief vast te stellen of iemand verslaafd is aan de hand van criteria, maar het gaat erom dat de persoon in kwestie het zelf beleeft en ervaart als een verslaving.

Op zich hoeft met zelfbevrediging niet iets mis te zijn, maar als het bijvoorbeeld met ongewenste fantasieën gepaard gaat, of obsessief en dwangmatig wordt dan ervaren mensen vaak gevoelens van schuld en schaamte. (...) Een subjectieve verslaving aan zelfbevrediging is doorgaans een emotieregulatie. Iemand heeft op een bepaald moment ontdekt dat zelfbevrediging fijn en prettig is en is dat soms gaan gebruiken om in slaap te vallen, wakker te worden of om andere redenen. Het gaat dan om de koppeling van een bepaalde emotie, vaak op een bepaalde tijd en gelegenheid waardoor de drang moeilijk te weerstaan is.

De kans voor jouw vriend en voor jou is samen te ontdekken wat de aanleiding en reden achter deze subjectieve verslaving is. Hoe je elkaar hierin en hierdoor beter kunt leren kennen. Je kunt God dienen door in wijsheid en liefde open te staan voor zijn achterliggende gevoelens. Om je niet zozeer te richten op zijn gedrag en wat hij wel of niet doet maar wie hij is en wat zijn verlangens en jouw verlangens zijn. Wanneer voelt hij druk of eenzaamheid? Durven jullie jezelf te zijn bij elkaar? Breng dan je hart, wie je bent, wat je hebt meegemaakt in het licht."

Weerd roept de vragensteller op om haar vriend niet te veroordelen, achterliggende gevoelens te bespreken en er niet te veel druk op te leggen. "Laat het doel niet zijn: ‘nooit zelfbevrediging’ maar jezelf kunnen blijven zijn bij elkaar."

Bekijk ook wat Willem Ouweneel eerder over zelfbevrediging vertelde:

Lees ook: Zelfbevrediging als christen: goed of fout? en 'Ik deed aan zelfbevrediging en nu heb ik spijt'.