'De Heer beschermt je, overal, waar je ook gaat, je leven lang’ (Psalm 121:7-8, BGT). Hij getuigt dat God hem zal beschermen en begeleiden op al zijn levenswegen. Toch is de werkelijkheid wel eens anders. We kennen allemaal de verhalen van toegewijde christenen die zijn omgekomen in een vliegtuigongeluk of op een gruwelijke wijze zijn vermoord op bijvoorbeeld het zendingsveld. Als God je niet beschermt, doe je dan iets fout? Heb je dan niet goed genoeg gebeden? Is de vijand dan toch sterker? Is God toch niet zo almachtig? Of straft God je misschien?

Hoe kan het dat God ons op sommige momenten beschermt – ik heb het meerdere malen op een bijzondere manier ervaren - maar op andere momenten niet ingrijpt? Hoe kunnen beide ervaringen naast elkaar bestaan? Is het verkeerd om te vragen waarom God ons niet altijd beschermt? Misschien ben je bang dat dit niet respectvol tegenover God is, of dat het een gebrek aan geloof is. Maar Gideon vroeg zich af: ‘Als de Heer ons werkelijk bijstaat, waarom overkomt dit ons dan allemaal?’ (Rechters 6:13, NBV).

Psalm 121 werd op weg naar Jeruzalem gezongen. De pelgrims zongen elkaar moed toe met dit lied, waarin het verlangen naar de stad Jeruzalem doorklinkt. De Bijbel in Gewone Taal geeft vers 7 niet goed weer. Er staat letterlijk dat God onze ziel zal bewaren voor alle kwaad (HSV). De Psalmdichter gelooft dat God in alle omstandigheden onze ziel bewaart voor het kwaad. God belooft ook jouw ziel, je hart, te beschermen in tijden van ziekte, vervolging, lijden en dood. Op die momenten stort Hij zijn bovennatuurlijke liefde in je hart uit en tilt Hij je uit boven elk gevaar dat je leven hier bedreigd. In zijn liefde is je hart veilig en voor eeuwig geborgen. Dit is een veiligheid die de wereld niet kent, maar waar wij met de psalmdichter van mogen getuigen.