Zeker, de Bijbel spreekt over hoe God het menselijk leven bedoeld heeft. Als Bijbelgenootschap zien we dat christenen de Bijbel lezen als leidraad voor hun leven. Een goede zaak, maar er zitten soms wel haken en ogen aan. Over veel kwesties die ons vandaag de dag bezig houden spreekt de Bijbel zich niet expliciet uit. Dat geldt ook voor homoseksualiteit. Want de manier waarop we nu tegen seksuele geaardheid aankijken, en de kennis die we er nu over hebben, bestonden in die tijd helemaal niet. Het is dan ook anachronistisch en simplistisch om de Bijbel als kant-en-klare gids rond dit onderwerp in te zetten.

Dat dit in het kader van de Nashville verklaring wel gebeurt, betreuren we. Want wij denken dat de Bijbel wel degelijk een plaats verdient in ons denken over wie we zijn en hoe we willen leven. Soms als kritische spiegel, maar vooral als boek van bevrijding. De weg van Jezus is de weg van de liefde, van de barmhartigheid. Dat betekent ook: ruimte bieden voor de ander, elkaar accepteren met alle verschillen, en een open en veilig gesprek met elkaar aangaan als je visies op het leven uiteenlopen.

Wie bijbelteksten één-op-één toepast in de discussie van vandaag, zonder oog te hebben voor de verschillen tussen de situatie van toen en die van nu, loopt het gevaar de Bijbel te laten buikspreken. Maar wie begint met luisteren naar de bevrijdende boodschap van dit boek, stelt zichzelf open voor de Ander, en de ander – juist in zijn of haar anders zijn.

Bovenstaand statement is afkomstig van ds. Karin van den Broeke, voorzitter Nederlands Bijbelgenootschap, en directeur dr. Rieuwerd Buitenwerf.