‘Niet een ieder, die tot Mij zegt: Here, Here, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Here, Here, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd en in uw naam boze geesten uitgedreven en in uw naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid.’
Matteüs 7:21-23

Hoe vaak ik me probeer in te leven, ik begrijp de zorgen en denkwijze van deze mensen echt niet. Probeer mij heel even te volgen in de onderstaande gelijkenis naar aanleiding van bovenstaande Bijbeltekst.

Eén vader heeft een paar kinderen en geeft hen allemaal een prachtige snelle sportauto. Allemaal verschillende superkrachtige snelle auto’s, met gratis brandstof. Auto’s en tools waarmee ze de wereld kunnen veranderen, door mensen op hun bestemming te gaan brengen. Die gave, een onverdiend cadeau, is bedoeld om in te rijden en te gebruiken. Geloof maar dat deze Papa het verdrietig zou vinden als zijn kinderen de auto’s niet zouden gebruiken. Zeker als je zou beseffen wat deze auto’s voor de vader aan pijn, lijden en verdriet hebben gekost. Dan komt de buurjongen, die steelt de sleutels en gaat ook rondjes gaat rijden in de auto. Dan is het toch bijzonder raar als die buurjongen na jaren terug zou komen en zou zeggen: “Hoi, Pa”. De Vader kijkt vreemd op en zegt; “ik ben toch je vader niet?” “Jawel,” zegt de buurjongen; “want ik heb toch in de auto gereden, en mensen op hun bestemming gebracht, het was zo krachtig en gaaf.”
Dan zal de vader vergelijkbare woorden als Mattheus 7 zeggen; “het feit dat je van een de sportauto’s gebruik maakt wil nog niet zeggen dat je mijn zoon bent. Het is ook niet mijn wil dat deze auto’s gebruikt worden door mensen die niet mijn zonen zijn. Je bent wetteloos en ongehoorzaam, je kent mij en mijn wil ten diepste helemaal niet.”

Deze uitspraak van de vader, naar de buurjongen is logisch en terecht. Maar deze uitspraak heeft nooit de bedoeling dat zijn eigen kinderen, die de auto’s juist hebben ontvangen, in een apathische kramp schieten over het gebruik van de door Hem gegeven gaven. Alleen de duivel maakt een liefdevolle waarschuwing tot een meedogenloze verlammende leugen die kerkmensen passieloos en angstig hun gave laat begraven. Want waarom maak je je zorgen over het feit dat iemand beweegt in de bovennatuurlijke gaven van God? God zegt niet dat je daarvoor gestraft wordt. Hij zegt dat totaal niet, integendeel hij zegt er niets over. Hij straft om het feit dat je Hem niet kent. Hij waarschuwt voor dat het feit dat je in het bovennatuurlijke beweegt niet per se betekend dat je Hem echt kent! Je kan je dan namelijk zomaar vergissen dat als God zijn goede gaven door je heen laat stromen of je de Krachtige Naam van Jezus gebruikt dat nog niet betekent dat je in een diepe relatie met Hem leeft (zie bijvoorbeeld Handelingen 19:13).

Voor het gemak vergeten deze mensen dan maar even dat de hele basis van het christelijke leven bestaat uit Gods verlangen om gerechtigheid zichtbaar te maken. Laat uw wil geschiedde op aarde zoals in de hemel. Ze vergeten Jezus' opdracht om zieken te genezen, bevrijding te brengen en doden op te wekken (Math. 10) het bevel van Paulus om te streven naar de gaven van de geest en bovenal die van het profeteren (1 Kor. 14)

Wat is er toch mis dat mensen bang zijn dat ik mezelf dan bedrieg.
Is de andere optie dan zo veilig?

“Zie jij jezelf al voor Jezus staan zonder dat je überhaupt hebt gedaan wat Hij van je vraagt?”

Want over het niet woekeren met de gaven en talenten die Hij je geeft staat ook iets geschreven:
‘Neemt hem dan het talent af en geeft het aan hem, die de tien talenten heeft. Want aan een ieder, die heeft, zal gegeven worden en hij zal overvloedig hebben. Maar wie niet heeft, ook wat hij heeft, zal hem ontnomen worden. En werpt de onnutte slaaf uit in de buitenste duisternis. Daar zal het geween zijn en het tandengeknars.’ Matteüs 25:28-30

Wat denk je dat de gever van de gave van genezing, bevrijding, wijsheid, inzicht en kennis ervan vindt? Wat denk je dat Hij die deze gaven die Hij geeft tot opbouw van Zijn eigen lichaam op aarde zal zeggen, als je er niets mee doet?

“Lieve trouwe dienstknecht, wat ken jij Mij toch goed! Je kent me zo goed, dat je in niets op Mij bent gaan lijken?”

Sorry dat ik een beetje fel ben, maar de uitgangspunten kloppen niet en ik kan daar alleen maar van huilen. Mijn hart huilt. Mensen die bang worden gemaakt te leven in en vanuit de volheid van God. Met als resultaat een slap, lauw en zelfgericht christendom. Mensen die juist door hun religieuze omgeving geblokkeerd en tegengewerkt worden om de Wil van God te gaan doen. En die dan in zo’n leugen van de vijand trappen. Alsof je God beter gaat leren kennen als je zijn Wil niet doet.

Maak jij je daar dan niet druk over? Ben je zo lauw, dat het je niets meer kan schelen? Lauwheid is iets waar God, die 100% Liefde is. (Openb 3:14-22). Word wakker! Sta op! Kom in beweging! Als jij niet woekert met de gaven van de Heilige Geest die God je geeft, en alles wat Hij je geeft begraaft. Wat gaat Hij dan tegen jouw zeggen? “Werpt de onnutte slaaf uit in de buitenste duisternis. Daar zal het geween zijn en het tandengeknars.”

Het punt is overigens niet wie Hij wel of niet gaat verwerpen. Daar gaan wij mensen gelukkig niet over. Zijn genade is veel ruimer en groter dan ons denken. Zijn oordeel veel rechtvaardiger dan ons beperkte bewustzijn. Het punt is dat je Hem moet kennen. En je kent Hem niet als je hem ziet als een slavendrijver of harde meester waar je je gaven en talenten voor moet begraven. Je kent Hem ook niet als wonderen en tekenen jouw identiteit bepalen. Maar dat je hem moet kennen als jouw Vader, jouw vriend, je diepste intimiteit, je diepste zijn en dat zo Zijn liefde en acceptatie jouw diepste erkenning en identiteit vormen.

Ik wil iedereen die zich druk maakt over mijn eeuwige heil, vandaag bedanken voor alle waarschuwingen. Bedankt! Ik zie het als liefde, maar uit een vervuilde bron. Om je gerust te stellen, iedere morgen wekt de Heer me en hebben we tijd met elkaar, spreekt hij met me, vul ik mijn lamp met de olie van de Heilige Geest en geef ik me over om te verdrinken in Zijn liefde. Hem te kennen en te ontmoeten is alles voor me. Ik ken Hem, ik hoor Zijn stem, zacht en liefdevol. Hij leert me waar ik het niet begrijpt, eert en stimuleert me waar Hij wil dat ik doorzet en corrigeert me waar ik faal, genadig, liefdevol maar duidelijk zoals een volmaakte Vader dat doet. Hij omgeeft me met kracht en daagt mij uit zijn gaven te gebruiken om Zijn liefde zichtbaar te maken in de wereld.

Vader, ik wil me bekeren van mijn lauwheid en ongeloof. Ik wil me bekeren van een dood geloof wat niets voortbrengt dan lege praatjes en haarkloverij. Ik wil me bekeren van het feit dat ik uit angst voor U, de gaven die U geeft heb weggestopt in de grond. Ik wil me bekeren van het feit dat ik een onjuist beeld van U weerspiegel naar de wereld om me heen. Ik wil U kennen. Ik wil op U lijken. Ik wil gevuld zijn met de olie van Uw Heilige Geest. Hier is mijn leven, vul het met uw gaven zodat ik kan woekeren. Dank U voor uw genade en liefde! Ik hou van U, mijn Koning, mijn Meester, Mijn Liefste. Amen.