Deze drie gasten waren overigens altijd wel aanwezig. Op oudjaarsavond echter kregen ze een comfortabele stoel en volop ruimte en tijd om hun overtuigingen te delen. En ergens tijdens deze avonden was er een moment dat we om het orgel heen stonden en het lievelingslied zongen van onze drie gasten.

Het lied gaat zo;
"Uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen.
Ach, wij vinden, waar wij staren, niets bestendigs hier beneen!
Op de weg, die wij betreden, staat geen voetstap die beklijft.
Al het heden wordt verleden, schoon 't ons toegerekend blijft."

Ik dacht, zou dit lied eigenlijk nog gezongen worden? Direct even gevraagd aan Google en het eerste resultaat was dit: "Luister naar het prachtige lied 'Uren dagen maanden jaren' uit Nederland Zingt." Daar begrijp ik uit dat het lied in ieder geval nog gezongen wordt in een deel van christelijk Nederland. Grappig trouwens dat ik er zonder te klikken een beeld bij krijgt. Een mooi verlichte kerk met prachtige enthousiaste mensen. Het geluid van een orgel en een ritmische deinende organist die, naarmate de ernst van het lied toeneemt, zijn registers opentrekkend steeds intensere bewegingen begint te maken. En geleid en gedragen door de indrukwekkende klanken van het orgel klinkt het bombastische en onverstaanbare geluid van mensen die met hart en ziel en vanuit volle borst de leugens van dit lied staan te proclameren in de hemelse gewesten.

Ik zou het willen herschrijven voor deze Oud en Nieuw. Zing het eens met de volgende tekst.

Uren, dagen, maanden, jaren, geven ons een grote kans.
Om Gods liefde te ervaren, want Hij geeft ons leven glans.
Wat een impact heeft mijn leven, wat laat ik de wereld zien?
Want God schenkt ons Zijn vergeving en zijn Geest ook bovendien!

Wie gelooft die zal niet sterven, leeft nu al in de eeuwigheid
Niks geen heden of verleden, want bij God daar is geen tijd.
Een dag is als duizend jaren en soms is het andersom
Als we alsmaar blijven staren, wordt dat 't eind van 't christendom

De tekst is natuurlijk niet helemaal volmaakt, maar u begrijpt vast wel wat ik bedoel. Dingen zingen die niet waar zijn, is niet heel verstandig. Zingen is proclameren, proclamatie bouwt je (on)geloof. Of het nu in positieve of negatieve zin is. Als u zingt dat niets beklijft en er niets bestendigs is, kunt u zomaar missen dat uw leven heel veel beklijft en heel veel bestendigs voort mag brengen. En schoon 't ons toegerekend blijft, daar mogen we gelukkig van weten dat er geen veroordeling is voor wie in Christus Jezus is. Als we Hem hebben aangenomen zijn al onze fouten toegerekend aan Jezus.

Ik vind het een gevaarlijk lied. Het roept gelatenheid en moedeloosheid op. Alsof dat wat we nu doen er niet toe doet en niet blijvend is. Terwijl ik in het Woord lees dat mijn hele leven draait om een erfenis die ik achterlaat nu in de generaties en ook voor de eeuwigheid (1 Korinthe 3:12-15). Dat God werken heeft voorbereid waarin ik mag wandelen (Efeze 2:10). Dat ik mag lijken op mijn Jezus die zoveel invloed had met zijn leven dat, de tijdberekening aan Zijn leven werd gerelateerd. Dat Jezus mij zelfs uitdaagt en bevestigd om in de kracht van de Heilige Geest grotere werken te doen als Hij (Johannes 14:11,16).

Oud en Nieuw is de tijd van goede voornemens. Ik zou u willen uitdagen om uw voornemens dit jaar op lijn te brengen met de wil van onze Vader. U bidt toch ook dat Zijn Koninkrijk zal komen en Zijn wil zal worden gedaan op aarde zoals in de hemel? Wat Zijn wil is? Dat wordt zichtbaar in Jezus en moet nu zichtbaar worden in ons. Wij zijn het Lichaam van Christus op aarde. Gods wil is dat wij het goede nieuws verspreiden, Zijn liefde zichtbaar maken, zieken genezen, gebondenen bevrijden en doden opwekken. Daarvoor heeft hij Jezus gegeven en daarvoor heeft Hij zijn Heilige Geest gegeven.

Ik wens u hierbij een bestendig, beklijvend, invloedrijk, avontuurlijk, opbouwend en krachtig 2018 na Christus.