Belang kinderkamp als christelijke geloofsgemeenschap groeit
In een postchristelijke samenleving waar netwerken belangrijker worden, groeit ook het belang van kinder- en tienerkampen als christelijke geloofsgemeenschap. Dat is een van de conclusies uit het onderzoek ‘Geloven in Kampen’ dat deze week gepresenteerd is.
Kinderen en jongeren vinden in christelijke kampen een plek om hun geloof te delen.
“Kampaanbieders vertellen ons dat contacten via Facebook en app-groepen na een kamp vaak lang blijven,” benoemen Tamara Noordmans en Marieke Otten in een gesprek over de rol van kinderkampen. Marieke en Tamara deden voor hun opleiding Godsdienst Pastoraal Werk aan de Christelijke Hogeschool Ede onderzoek naar de effecten van christelijke kinderkampen op de geloofsopvoeding. De werkgroep christelijke kampaanbieders van netwerkorganisatie MissieNederland is opdrachtgever van het onderzoek ‘Geloven in kampen’.
Rolmodellen in geloofsopvoeding
Uit het onderzoek komt het belang van rolmodellen in de geloofsopvoeding naar voren. “Kinderen spiegelen zich aan mensen boven hen, dat is een enorme kans om hen voor te leven in het geloof.”’ zegt Tamara. De studenten ontdekten vanuit interviews met kampaanbieders en ouders dat er een belangrijke rol is weggelegd voor de kampleiders. Die fungeren tijdens een kamp als rolmodel. Tegelijkertijd benadrukken de onderzoekers wel dat de eerste verantwoordelijkheid voor geloofsopvoeding bij de ouders ligt. “Zowel de kampaanbieders als ouders bevestigden dat,” vertelt Marieke. “Een groot gedeelte van de ondervraagde ouders gaf aan dat het voorleven van hun eigen geloof een belangrijke taak is in de geloofsopvoeding, hier wordt volgens hen de basis gelegd.”
Effecten op oudere leeftijd
Tamara en Marieke onderzochten de effecten van kampen onder kinderen tussen de negen en twaalf jaar. Het onderzoek bestond uit literatuurstudie, interviews met bestuurders van kamporganisaties, en het ondervragen van ouders van kinderen die op kamp gingen. “Ouders zien een positief effect op korte termijn. Kinderen komen enthousiast terug en zitten vol met verhalen over wat ze op het kamp hebben beleefd. De langere termijneffecten blijken moeilijker te meten. Wel benoemen meerdere ouders de positieve bijdrage die een kamp op henzelf heeft, jaren later. Ze leerden over het belang van zending, ervoeren God dichtbij, leerden Bijbelteksten uit hun hoofd en maakt een keuze voor het geloof in Jezus.” Eén van de aanbevelingen is het onderzoeken van de effecten van tienerkampen. “Tieners kunnen gemakkelijker benoemen welke bijdrage een kamp voor hen heeft.”
Praatmee