Het memorandum, opgesteld door Genocide Watch en de Alliance Against Genocide, stelt dat militante groeperingen zoals Boko Haram, Islamic State West Africa Province (ISWAP), Fulani jihadistische milities en Lakurawa sinds 2001 meer dan 60.000 mensen hebben gedood en meer dan 2,2 miljoen mensen hebben verdreven. Deze groeperingen richten zich op kerken, christelijke dorpen, scholen en burgers in de Middle Belt en noordelijke regio’s van het land. Volgens het document is het geweld de afgelopen jaren geïntensiveerd, met een gerapporteerde toename van aanvallen in 2025 en 2026.

Het memorandum beweert dat elementen binnen de Nigeriaanse veiligheidstroepen soms niet ingrijpen bij aanvallen op christelijke gemeenschappen en beschuldigt delen van de politieke en militaire top van medeplichtigheid. Ook wordt beweerd dat sommige jihadistische groeperingen financiële steun ontvangen van Fulani-veehouders die uitbreiding van grasland zoeken, waaronder personen die banden zouden hebben met de militaire en politieke elite, zoals voormalig president van Nigeria en voorzitter van de Fulani Cattlemen’s Association, Muhammadu Buhari.

Ontvoering voor losgeld is bovendien een belangrijke inkomstenbron geworden voor gewapende groeperingen. Er zouden in 2024 alleen al minstens 580 burgers, waaronder vrouwen en kinderen, ontvoerd zijn, en sommige gijzelaarskampen zouden nabij militaire installaties opereren zonder te worden ontmanteld. De aandacht gaat vooral uit naar aanvallen in de staten Benue, Plateau, Kaduna en Kogi, waar gemeenschappen herhaaldelijk te maken hebben gehad met invallen, moorden en massale ontheemding. Halverwege 2025 waren alleen al in Benue staat meer dan een half miljoen mensen gedwongen naar zogeheten IDP-kampen (Internally Displaced Persons) te vluchten, waar velen te kampen hadden met een tekort aan voedsel, schoon water en medische zorg. Vaak zijn slachtoffers ongewapende boeren en dorpelingen die door zwaarbewapende militanten worden aangevallen.

Het memorandum verwijst naar de aanval in juni 2025 op Yelwata, een overwegend katholiek dorp in de staat Benue, waar Fulani-militanten tussen de 100 en 200 mensen zouden hebben gedood en huizen in brand staken. Onder de slachtoffers waren jonge kinderen en ouderen, zo meldt het document. Een andere aanval in juli 2025 in de staat Plateau, waarbij minstens 27 burgers zijn omgekomen in het christelijke boerendorp Bindi, wordt ook genoemd, ondanks nabijgelegen veiligheidstroepen die om hulp zouden zijn gevraagd. Genocide Watch argumenteert dat veel getroffen gemeenschappen onvoldoende beschermd zijn en beschuldigt de Nigeriaanse regering ervan de religieuze dimensie van het geweld te bagatelliseren door incidenten af te doen als 'herder-boer-conflicten' of banditisme.

Een substantieel deel van het memorandum belicht de "tactieken van ontkenning" van de Nigeriaanse regering, waarbij functionarissen en internationale actoren de crisis voornamelijk zouden bestempelen als klimaatgerelateerde migratie, historische conflicten of criminaliteit, in plaats van gerichte religieuze vervolging. Het document stelt verder dat critici van de regering soms worden weggezet als politiek gemotiveerd of anti-islamitisch, terwijl christelijke slachtoffers worden afgeschilderd als buitenstaanders, stamgroepen of deelnemers aan onvermijdelijk etnisch geweld. De organisaties uiten ook kritiek op delen van de internationale gemeenschap, zoals de Europese Unie, Amnesty International en de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, omdat zij het geweld volgens hen niet formeel als genocide erkennen, ondanks bewijs van massamoorden, etnische zuivering, gedwongen ontheemding en aanvallen op christelijke bevolkingsgroepen.

Uit een recent rapport bleek inderdaad dat er in Nigeria sprake is van doelbewust geweld en dat dit wordt gebagatelliseerd door de Nigeriaanse overheid. Ook in Nederland worden de gewelddadigheden in het land vaak afgedaan als conflicten vanwege klimaatverandering over vruchtbare grond en grondstoffen. Datzelfde rapport stelt overigens ook dat er geen sprake is va genocide. Lees hier meer over dat rapport en de houding van de Nederlandse overheid en media.