In memoriam ds. A. Lagendijk: (1957-2026)

Op Eerste Paasdag, 5 april 2026, is ds. A. (Adrianus) Lagendijk, predikant binnen de Protestantse Kerk in Nederland, overleden op de leeftijd van 69 jaar. Hij laat zijn vrouw, Annemarie Lagendijk-Maaskant, achter.
Op de rouwkaart stond Hebreeën 7:25. Deze tekst had ds. Lagendijk zelf gekozen voor de dienst van Woord en Gebed voorafgaand aan zijn begrafenis: Daarom kan Hij ook volkomen behouden, wie door Hem tot God gaan, daar Hij altijd leeft om voor hen te pleiten.
Korte levensschets
Adrianus Lagendijk werd op 16 januari 1957 geboren in Den Haag. Hij groeide op in de pastorie van zijn grootvader, ds. J.G. Feenstra, te Den Haag, waar hij met zijn ouders woonde.
Na zijn middelbare school studeerde hij theologie in Leiden. Daar nam hij de tijd voor. Want hij heeft genoten van zijn studietijd, en was in die tijd actief in bijbelkringen en evangelisatiewerk.
Adrianus Lagendijk deed op zijn 18e openbare belijdenis van het geloof, maar kwam pas tien jaar later - tijdens zijn studie - tot radicale bekering en wedergeboorte. Toen kwam de Heilige Geest in zijn hart wonen en door Hem kwam hij tot levend geloof, zo getuigt hij in de laatste preek die hij had voorbereid voor de kerkgemeenschap in Rottum, maar niet meer kon houden.
Na zijn studie theologie werd hij in 1989 predikant in Zevenhuizen in de provincie Groningen. Daarna stond ds. Lagendijk te Westerbroek (1999).
Hij heeft diep geleden aan de kerk, maar wilde in die kerk het Woord blijven verkondigen. Dat deed hij Bijbelgetrouw en onderscheidend. In elke preek benadrukte hij de twee wegen die er zijn. Toen ik hem eens daarnaar vroeg, zei hij: “Ja, dat doe ik altijd, want anders ben ik verantwoordelijk en wordt hun bloed van mijn handen geëist. Mensen moeten zelf voor God staan en een keuze maken!”
Daarin deed hij geen water bij de wijn, ook al betekende dat dat hij op sommige plekken niet meer welkom was.
Jezus Christus en het Woord van God waren alles voor hem. Zo citeerde hij in
voornoemde laatste preek een prachtig Joh.de Heer-lied:
U kan ik niet missen, U, Jezus, mijn Heer!
'k Mis alles wanneer ik Uw bijzijn ontbeer,
Met dat lied sloten we de afscheidsdienst ook af. Het laatste couplet zegt zo treffend:
U kan ik niet missen als ’t sterfuur genaakt;
wees Gij het Die dan aan mijn doodsponde waakt;
verdrijf dan mijn twijfel, mijn vrees en mijn klacht,
en voer mij naar ’t licht door de duistere nacht!
En ben ik, geleid door Uw liefd’rijke hand,
eens veilig in ‘t huis van mijn Vader geland,
dan grijp ik een citer en zing U het lied:
‘U kan ik niet missen, in eeuwigheid niet!
U kan ik niet missen, U, Jezus, mijn Heer’!
Dank, lof en aanbidding, nooit mis ik U meer!’
Ds. Lagendijk was al enige tijd ziek. Op Goede Vrijdag is hij opgenomen in het ziekenhuis, waar hij op Stille Zaterdag werd geopereerd. Op Eerste Paasdag, heel vroeg in de morgen, toen het nog donker was, riep Zijn opgestane Heere zijn naam en mocht hij voor altijd bij Zijn Heiland zijn.
De begrafenis heeft op 11 april jl. in besloten kring plaatsgevonden te Onstwedde.
We wensen zijn vrouw en verdere familie Gods troost en vrede toe.






































Praatmee