Het ministeriële besluit stelt betaald paasverlof in voor christelijke werknemers in de privésector. Dit is nieuw in het Egyptische rechtsstelsel, omdat zondagen normaal gesproken reguliere werkdagen zijn. Het verlof geldt echter niet voor christelijke ambtenaren in de publieke sector, waaronder overheidsinstellingen en scholen. Zij worden hierdoor gedwongen een keuze te maken tussen hun professionele verplichtingen en het vieren van deze religieuze feestdag. ADF International stelt dat de Egyptische grondwet en internationale verdragen discriminatie op grond van religie in arbeid verbieden, en pleit voor nationale erkenning van Pasen.

Het besluit kan ook op kritiek rekenen. Kopten zouden namelijk vijf dagen vrij krijgen, terwijl katholieke en evangelische werknemers er maar drie ontvangen. Parlementslid Nancy Naeem van de Republikeinse Volkspartij stelt dat dit discriminatie is. Advocaat Khaled Ali bekritiseert de formulering van het decreet en vindt dat het beleid de Egyptische grondwet van 2014, die religieuze discriminatie verbiedt, schendt.

Inmiddels loopt er een juridische procedure om te bepalen of eerste paasdag een nationale feestdag voor alle burgers kan worden. De procedure, moet onderzoeken of de huidige verlofregeling oneerlijke lasten voor christenen creëert en in strijd is met zowel de nationale wetgeving als mensenrechtenverdragen. Eerder meldde Open Doors dat christenen in Egypte nog steeds moeilijkheden ondervinden bij het oprichten van kerken en gebedshuizen. Christenen en andere geloofsgroeperingen hebben er te maken met wettelijke en administratieve beperkingen die hun geloofsuiting en -praktijk belemmeren.