De aanvallen vonden plaats in Wereng in Riyom County en in het dorp Kpachudu in Bassa County. In Wereng drongen de aanvallers ’s nachts het dorp binnen en openden het vuur op slapende gezinnen. Er vielen acht dodelijke slachtoffers, waaronder ouderen en kinderen. 

“Ze kwamen rond middernacht en schoten op iedereen die ze zagen", vertelt een overlevende, die anoniem wil blijven uit veiligheidsoverwegingen, tegen International Christian Concern. “Er was geen enkele aanleiding – ze vielen gewoon aan.”

Naast het menselijke leed werd ook de infrastructuur van het dorp zwaar getroffen. Huizen gingen in vlammen op, voedselvoorraden werden geplunderd en overlevenden raakten gewond, getraumatiseerd en ontheemd. Het was een aanval die alles behalve willekeurig leek. Volgens veel bewoners is dit slechts de laatste in een reeks van doelgerichte aanvallen die al jaren plaatsvinden, vaak zonder dat daders worden vervolgd.

Op dezelfde dag werden in Kpachudu honderden hectares aan vruchtbare landbouwgrond verwoest. Gewapende Fulani-herders lieten hun vee los op akkers vol rijpe maïs, kool, aardappelen en pepers. De economische schade is enorm en treft vooral christelijke boeren die toch al in armoede leven.

“Ik verloor meer dan 10 miljoen naira", zegt boer Ibrahim Danjuma. “Ze vernielen alles bewust. En als we het melden, komen ze ’s nachts terug om ons te doden.”

Lokale bestuurders spreken zich steeds duidelijker uit over wat zij zien als een geplande campagne van religieus en etnisch geweld. “Dit is geen conflict tussen boeren en herders,” stelt Dr. Joshua Riti, bestuurder van Bassa County. “Dit is een genocidale campagne. Onze gemeenschappen worden methodisch uitgeroeid. De internationale gemeenschap mag niet blijven zwijgen.”

De frustratie over het optreden van veiligheidstroepen groeit. Volgens boer Sunday Tanko lijken soldaten de kant van de Fulani-milities te kiezen. “Als een koe sterft, worden wij gearresteerd. Maar als zij onze huizen verbranden of ons voedsel vernietigen, gebeurt er niets.”

Ook Ezekiel Bini, nationaal leider van de christelijke Irigwe-jeugdbeweging, spreekt van structureel onrecht. “Onze jongeren worden opgesloten zonder proces, terwijl de daders vrij rondlopen. Open begrazing moet verboden worden, en de overheid moet eindelijk haar verantwoordelijkheid nemen.”

De Irigwe, een inheemse en overwegend christelijke bevolkingsgroep, leven voornamelijk van landbouw. Door het verlies van hun akkers staan hun bestaan onder druk. Het geweld is niet alleen een aanval op hun levensonderhoud, maar op hun hele bestaan.

“Deze aanvallen zijn geen toeval. Ze maken deel uit van een strategische campagne om christelijke gemeenschappen te verdrijven en uit te wissen", zegt John Araye, voormalig gedeputeerde van Bassa County, wiens eigen huis eerder werd verwoest. “Zonder overheidsingrijpen en een verbod op open begrazing hebben onze mensen geen toekomst.”

De lokale kerken en bestuurders roepen de wereldwijde christelijke gemeenschap op om niet te zwijgen. Ze vragen om diplomatieke druk, humanitaire hulp, meer bewustwording – en vooral: gebed. “Dit is georganiseerde, geplande terreur,” waarschuwt Dr. Riti. “Als er niets gebeurt, verdwijnen christelijke gemeenschappen zoals de Irigwe voorgoed van de kaart.”