De noodmaatregel van de CGK: een schijnoplossing zonder perspectief
Wekenlang werd er binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) uitgekeken naar het “realistische en hoopvolle perspectief” dat de commissie 'Toekomst Kerkverband' had ontworpen om uit de kerkelijke impasse te geraken. Nu het plan na de eerste vergaderweek openbaar is gekomen is er bij mij oprechte waardering voor de gedane poging, maar overheerst de teleurstelling vanwege de uitkomst. Geen realistisch en hoopvol perspectief, maar een onrealistisch en principieel niet te dragen model. Aangezien het moderamen van de generale synode in haar openbare schrijven aan de kerken uitnodigt tot constructieve reacties doe ik bij deze een poging.
Kort samengevat
Wat nu op tafel ligt is de inrichting van interim-classes voor gemeenten, die afwijken van de synodale besluiten over homoseksualiteit en vrouw en ambt. Dergelijke gemeenten onttrekken zich voor een periode van negen jaar aan hun huidige classis en krijgen een plaats in een zogenaamde interim-classis. De negen jaar wordt dan gebruikt voor voortgaande studie en gesprek met de bede, dat er in die periode een hernieuwde toenadering tot elkaar zal worden gevonden.
Waardering
De ultieme poging van de commissie - zelf noemen ze het “een noodgreep” - om op deze manier de eenheid in het kerkverband te behouden is te waarderen. Een scheuring is immers het laatste wat je wil. In het gepresenteerde model zitten ook echt goede elementen.
Praatmee