Soms heb ik de indruk dat in de (orthodox) christelijke wereld alles wat met seksualiteit te maken heeft wordt geproblematiseerd. Herken je dit?
“Ja, dat herken ik zeker. Als er in de kerk wordt gepreekt over zonde en de dominee wil dat met een voorbeeld illustreren, wordt er al snel naar pornografie verwezen. Die doet het altijd goed! En dat terwijl de meeste jongeren mijn beleving heus wel weten dat het kijken van porno niet de bedoeling is. Als je je hierover schaamt en vervolgens in de kerk ook nog eens te horen krijgt dat je écht fout bezig bent, versterkt dat vooral de onzekerheid en eenzaamheid. Ondertussen wordt vergeten dat heel veel anderen uit je kerk die strijd herkennen. Daarom pleit ik niet voor een opgeven vingertje, maar voor een reikende hand door jezelf kwetsbaar op te stellen. Zo ontstaat er ademruimte bij jongeren die ermee worstelen.”

Waarom is pornografie in jouw ogen niet onschuldig?
“Voor steeds meer jongeren zijn pornobeelden hun eerste ervaring met seksualiteit. En vaak is dat geen positieve ervaring. Zo kan het beeld ontstaan dat je als jongen dominant moet zijn en kunt krijgen wat je wil. Meiden daarentegen kunnen het idee krijgen dat ze minder waard zijn, moeten luisteren en dat hun mening en gevoelens er niet toe doen. Sterker nog: dat er een sociale druk ligt om bepaalde handelingen te verrichten. Daarom is de nepwereld van pornografie zo anders dan de échte wereld van liefde en seksualiteit. Als je met pornobeelden wordt geconfronteerd, ben je je als jongere vaak niet bewust wat er aan de liefdesdaad voorafgaat. Kortom, porno schept hele onrealistische verwachtingen van seksualiteit en je eigen zelfbeeld.”