Op weg naar Pinksteren speelde de vraag door mijn hoofd of de Kerk misschien een geestloos gebeuren is geworden …? Als men alle getob, geklaag, gemopper en gelamenteer aanhoort, is het verleidelijk om die vraag met “ja” te beantwoorden. Het is krimp en kramp wat de klok slaat. De Kerk wordt steeds meer grijs en grauw, als men de stemmingsmakers geloven moet. Het is vluchten en ontvluchten. Vluchten in verstolde en versteende tradities, of in luidruchtige liturgische spektakels. In opleukerij. Tenslotte komen alle geesten uit de fles en ontvlucht men sterfhuis of strijdtoneel. Geestelijke fijnproevers beweren dat dé Geest al eerder vertrok. Dat men om de mensen te behouden de Heere van de Kerk verbande. Dat het dilemma werd: God of mensen behagen.