“De kerk hoort middenin de wereld te staan wat mij betreft”, begint Tabitha haar verhaal. “Als kind had ik al veel vragen over het geloof. Van huis uit kreeg ik mee dat geloven belangrijk is en daar wilde ik op een goede manier invulling aan kunnen geven. Wat betekent het precies dat Jezus voor mij aan het kruis is gegaan? Hoe verhoud ik mij tot het christelijk geloof? Wat hebben de christelijke conferenties waar mijn ouders mij mee naartoe namen mij te zeggen?”

Er is volgens Tabitha niet één duidelijk bekeringsmoment in haar leven geweest. Haar geloof is geleidelijk gegroeid door in de Bijbel te lezen en te bidden. “De Bijbel doet een appèl op mensen als het gaat om verantwoordelijkheid dragen in deze wereld en zorg dragen voor onze schepping. Het zijn zesenzestig boeken die heel verschillend zijn. Van Poëzie tot wetteksten en verhalen. De inhoud ervan is zo breed, dat dit voor iedereen herkenbaar is: voor mensen die op dit moment op de spreekwoordelijke top van de berg zitten, maar ook voor mensen die in de diepste dalen bivakkeren. Alle mogelijke menselijke emoties komen aan bod, dat is zo ontzettend waardevol aan de Bijbel. Er komen personen in naar voren die sterk de nabijheid van God ervaren, maar ook mensen die de grote afwezigheid van God ervaren."

Bacterie
Eind 2019 verloor Tabitha plotseling haar vader en ging ze zelf door een diep dal. “Hij kreeg op een vrijdag last van zijn rug en keel en wilde op maandag even langs de huisarts gaan. Maar van zondag op maandagnacht ging het mis en werd hij met de ambulance opgehaald. Achteraf bleek het om een vleesetende bacterie te gaan. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis en al diezelfde avond zeiden ze dat behandelen geen zin meer had. Mijn wereld stond op dat moment stil.”

Presentator Jan van den Bosch vraagt Tabitha of ook haar geloof stil kwam te staan na de dood van haar vader. “Het was een soort ingehouden adem”, vertelt ze. “De ‘waaromvragen’ kwamen naar boven, net als de boosheid. Hij was juist iemand die zich wilde inzetten voor Gods koninkrijk en de kerk. Hij zou een maand later benoemd worden als scriba in onze gemeente. Waarom moest hij dan nu al gaan? Ook als gezin moet je op zo’n moment zoeken naar nieuwe wegen om met elkaar verder te gaan.”

Bubbel
Tabitha is op christelijk gebied graag een dwarsligger, ze heeft net een nieuw boek geschreven met de titel: ‘De bottom up kerk’. “Het is vooral als aanmoediging bedoeld om uit je christelijke bubbel te komen en jonge mensen op te zoeken”, vertelt Tabitha. “Ik krijg vaak de vraag: ‘Hoe krijgen we jonge mensen weer naar de kerk?’ Maar misschien is dat wel de verkeerde vraag en moeten we juist dáár zijn waar de jonge mensen graag zijn. Waar zij leven met hun vragen.”

‘Bottom up’ en ‘top down’ zijn begrippen waar Tabitha tijdens haar studie bedrijfskunde mee te maken kreeg. Ze past ze in haar boek toe op de kerk. “Op het gebied van management en organisatie worden dingen vaak van bovenaf aangestuurd, ‘top down’ noemen ze dat. Maar misschien moeten we in de kerk de mensen die onderaan de hiërarchie staan leidend laten zijn in wat er gebeurt en hoe we de kerk vormgeven. Ik vind dat de kerk soms verstrikt raakt in zijn eigen verenigingsvorm en vergeet wat er daarbuiten allemaal gebeurt. Dat de kerk soms niet meer op de hoogte is van wat de nood van mensen is in deze tijd. Naar buiten gerichte gemeenschappen die op jongeren zijn gericht kunnen hierin tot voorbeeld van kerken zijn”, zegt Tabitha tot besluit.