"Het was een groot feest toen het eindelijk zover was", merkte één van de stamleiders op. Alle aanwezigen ontvingen een eigen Bijbel.
De YembiYembi leven in een zeer afgelegen moerasgebied en tellen in totaal zo’n 5000 leden. Ze wonen in drie dorpen en je kunt ze alleen bereiken met een MAF-vliegtuigje of door 270 kilometer stroomopwaarts te peddelen. Ze spreken de Bises taal.

Geloof, maar ook verzet
Toen de vertaling gereed was, heeft het zendingsteam eerst voorgangers opgeleid om de reeds ontstane kerk te kunnen leiden. Een meerderheid van de stam is inmiddels tot geloof in de Heere Jezus gekomen, maar een luidruchtige minderheid blijft zich ertegen verzetten.

"De Bijbel is belangrijk", sprak Brooks tot de gelovige stamleden, "maar het is belangrijker wat je met de Bijbel doet, als kerk, als lichaam van Christus. Jullie mogen nu de Bijbel hebben om als gelovigen te kunnen groeien in het geloof. Ik blijf jullie bezoeken, maar de Bijbel zal jullie leiden."

Brooks ouders, afkomstig uit het Amerikaanse San Diego, waren ook al zendelingen. Hij groeide ook al op in Papoea New Guinea en bracht eerst samen met hen het Evangelie aan een andere afgelegen stam. "Het zaadje van de zending werd daar gepland in mijn hart", vertelt hij.

Hij studeerde aan het San Diego Christian College, trouwde met Lynn en droomde van een goed betaalde baan in de financiële wereld. Hij was al aardig op weg, en had een goede baan in Parijs.

Brooks nam zijn vrouw in die tijd een keer mee naar Papoea New Guinea om haar te laten zien waar hij was opgegroeid. Daar gebeurde iets bijzonders. "God legde het volk van Papoea New Guinea als het ware op ons hart. Het voelde heel goed om de beslissing te nemen de ‘Amerikaanse droom’ los te laten en hier samen aan de slag te gaan als zendelingen."

In 2001 – hun zoon Bo was pas geboren – begonnen ze aan een zendingstraining bij de New Tribes Mission. Ze leerden zonnepanelen te installeren om stroom te genereren, en landingsplaatsen voor vliegtuigjes aan te leggen, omdat het hun roeping was aan de slag te gaan bij afgelegen stammen om daar het Evangelie te brengen. In 2003 kwamen ze in contact met de YembiYembi, na een vijf uur durende reis met een kano door onbewoond gebied. Ze werden zeer hartelijk ontvangen.

Een wonder
In de eerste maanden bouwden ze een onderkomen voor zichzelf en legden ze met hulp van de Yembi een landingsbaan aan. Ze leerden de taal en de cultuur en gingen mee op jacht. Langzaamaan ontstonden er mogelijkheden om ook het Evangelie met hen te delen. Ze begonnen bij Adam, om, in chronologische volgorde, op een bepaalde dag aan te komen bij Christus, om over Hem te vertellen. "Terwijl wij hun vertelden over de kruisiging, de dood, begrafenis en opstanding van de Heere Jezus, naderde een enorme bui de plek in de buitenlucht waar wij het onderwijs gaven. Hoe zou dat aflopen? Er gebeurde een wonder. Precies toen de bui ons bereikte, scheurde hij in tweeën en bleef het op de plek waar wij waren, droog. Ook de Yembi waren verbaasd. God had ingegrepen."

Het gebeuren maakte diepe indruk. "De Heere zegende de boodschap. Ongeveer 50 tot 60 Yembi begrepen wat Christus voor hen had gedaan en kwamen tot geloof in Hem. De Yembi kerk was geboren."

Maar er was ook strijd, vijandschap vanuit de Yembi gemeenschap, tegen het christelijke geloof. Brooks ontving bedreigingen. "Ons huis zou in brand worden gestoken. Er werden een paar keer speren naar ons gegooid. Maar het Woord van God is niet te keren. De Heere geeft Zijn zegen en binnen de gemeente versterkte dit de eensgezindheid.

Mensen die zich lieten dopen, kregen te maken met vervolging. Ondertussen werkte de vervolging reinigend. Gelovigen werden gedwongen een keuze te maken. Je hoort bij de gemeente, bij de Heere Jezus, of niet."

Het kostte in totaal negen jaar om de Bijbel te vertalen. "We begonnen ’s morgens al om 4.30 uur met het vertaalwerk", vertelt Brooks. "Toen we halverwege het Nieuwe Testament waren, en die al vertaalde boeken bundelden, zagen we de blijdschap onder de gelovige Yembi. Dat gaf ons een enorme stimulans ermee door te gaan en de hele Bijbel te voltooien. Nu we hun de Bijbel in handen hebben gegeven, kan deze kerk zelfstandig verder. We hebben onszelf overbodig gemaakt."

Bovenstaand verhaal verscheen via God Reports in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen.