De generale synode van de CGK heeft in april besloten om geen ruimte te geven aan vrouwelijke ambtsdragers binnen de kerk. “Gemeenten die toch zusters in de ambten hebben benoemd, moeten hierop nu in de classes opnieuw worden aangesproken en vermaand”, stelde synodevoorzitter ds. J. G. Schenau. Recent ontstond er verwarring over de vraag of vermaning nu wel of niet aan de orde is, omdat diverse bezwaarschriften (revisieverzoeken) tegen het recente synodebesluit zijn ingediend.

Deputaten kerkorde en kerkrecht kwam in oktober vorig jaar met de broodnodige duidelijkheid. 'Het is in de CGK niet mogelijk om vrouwelijke ambtsdragers te bevestigen. Doen kerken dat toch, dan is er alle reden om die kerken op dat schenden van de gezamenlijke kerkordelijke afspraken aan te spreken, en in die zin te vermanen', onderstreepte het deputaatschap.

Tijdens de recente najaarsclassisvergaderingen wachtten betrokkenen in spanning af of classes wel of niet zouden overgaan tot het kerkelijk vermanen. In de classes Amsterdam, Apeldoorn en Haarlem is de zaak besproken en besloten om geen vermaan uit te spreken, ondanks het feit dat gemeenten met vrouwelijke ambtsdragers onderdeel zijn van deze classes. Het CGB was not amused hierover. Men sprak eerder van 'een verdere stap naar het faillissement van ons kerkelijk samenleven. Wat heeft het voor zin als kerken en classes al jarenlang geen gehoor meer geven aan besluiten van generale en particuliere synodes?'

'Geitenpaadjes' Selderhuis
In februari besprak Cvandaag de binnen de CGK ontstane impasse met Herman Selderhuis, hoogleraar kerkgeschiedenis en kerkrecht aan de Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA). In antwoord op de vraag of de CGK-moter vastloopt, antwoordde hij: “Misschien moeten we als CGK over van diesel naar elektrisch, om bij je beeldspraak te blijven. Ik zeg niet dat we dat moeten doen, maar deze vraag moet wel bespreekbaar zijn: is het tijd voor een ander kerkmodel? Als afgescheiden kerk hebben we een uniek kerkmodel, sluit dat nog voldoende aan bij de wijze waarop we ons als CGK hebben ontwikkeld? Daarover moet een goed gesprek mogelijk zijn, zonder moddergooien.”

Het CGB spreekt van 'een geitenpaadje'. 'In onze kerken is verdedigd dat het presbyteriale-synodale het meest aansluit bij de Bijbelse gegevens over de kerkregering. Dat is ook door het rapport ‘kerk-zijn’ opnieuw betoogd. Nu uitspraken van de synode een deel van ons kerkverband niet welgevallig zijn en gemeenten een eigen weg kiezen die zonde genoemd wordt (rapport kerk-zijn, GS 2019-22), is het een vorm van wegkijken als we dan maar de discussie gaan starten over een ander stelsel. Wanneer de synode in 1998 en 2019-22 benadrukt heeft dat de kwestie vrouw en ambt een zaak van gezamenlijkheid is waarin de eenheid bewaard moet worden, zou deze vraag niet op moeten komen.'

Naar aanleiding van het Cvandaag-interview met Selderhuis constateert het CGB nog een ander 'geitenpaadje': 'Prof. Selderhuis stelt dat we een afkoelingsperiode nodig hebben. Zou dat helpen? Tijdens de afgelopen synode is een (door hem geopperde) ‘pauze-knop’ door een voorstel unaniem omarmd en werden alle gemeenten dringend gevraagd geen nieuwe besluitvorming te doen met betrekking tot de vrouw in het ambt. Bijna een jaar verder weten we dat er alleen maar meer gemeenten eigen wegen zijn gegaan. De oproep tot een afkoelingsperiode is daarom in de praktijk een vooruitschuiven van de problemen.'

'De diepste vragen en vervreemding liggen op het niveau van Schriftverstaan en Schriftgezag. Laten ambtsdragers en kerkenraden hun kerkelijke ja-woord op Schrift, belijdenis en kerkorde gestand doen en geen eigenmachtige en zondige wegen bewandelen. Want zonde trekt scheuren waar alleen bekering ons antwoord op kan zijn', aldus het CGB.

In onderstaande lezing legt dr. C. P. de Boer namens het CGB uit waarom ‘vrouw in ambt’ geen achterhoedediscussie is: