'Vragen waarmee we dan geconfronteerd worden hebben vaak te maken met het dilemma tussen ‘relatie’ en ‘waarheid’', antwoordt Herman van Wijngaarden, mede-oprichter stichting Hart van homo’s. 'Een concreet voorbeeld: iemand in jouw team woont ongehuwd samen. Hij heeft het dus over zijn vriendin en niet over zijn vrouw. Als je alléén gaat voor de waarheid, zou je deze relatie niet mogen accepteren en erkennen, want als christenen geloven we dat seksualiteit voorbehouden is aan de huwelijksrelatie.

Of je zou ervoor kunnen kiezen om het tegenover deze collega consequent te hebben over diens vrouw en het woord vriendin te vermijden (al klopt ook dat niet, want hij is niet getrouwd). Maar waarschijnlijk pas je je gewoon aan en zeg je bijvoorbeeld: “Het zou leuk zijn als je vriendin ook meekomt naar de nieuwjaarsreceptie.” Want je wilt de relatie met je collega behouden. Je wilt niet dat hij zich gekwetst voelt door jouw waarheid.

Eigenlijk is mijn vraag nu: zou je met dezelfde houding ook niet moeten omgaan met die jongen die in transitie is? Je kunt zeggen: vanuit de waarheid erken ik niet dat hij een ‘zij’ is geworden en dus weiger ik hem zo aan te spreken. Er zijn christenen die inderdaad vinden dat je er zo mee moet omgaan. Maar dan loop je dus wel het risico dat je de relatie met deze collega kwijtraakt. 

Is het dan niet beter dat je hier doet wat je blijkbaar bij andere kwesties ook al doet? Ook dan houd je ‘relatie’ en ‘waarheid’ bij elkaar. Je verbergt niet hoe je erover denkt (waarheid), maar je respecteert de ander in zijn/haar keuze (relatie). Het gevolg zou kunnen zijn dat je in die relatie later nog meer kunt getuigen van dé Waarheid, onze Heere Jezus', aldus Van Wijngaarden.