'Een zekere rolverdeling wordt ook bepaald door de cultuur van een land of volk', merkt ds. M. F. van Binnendijk op in zijn antwoord. 'Met de opkomst van ‘gastarbeiders’ in de jaren zestig en zeventig zag ik in mijn woonplaats nog wel eens hoe Hassan op het trottoir tientallen meters vóór zijn vrouw uitliep, wat een nogal vrouwonvriendelijk beeld opriep. Wat velen echter niet wisten, was dat Mina er thuis de wind onder had. Soms gebruik ik dit voorbeeld tijdens een huwelijksgesprek en verbind het aan de relatie van Abraham en Sara. Abraham was weliswaar grootvorst over zijn kudden (buiten), maar Sara was -zoals haar naam al zegt- ‘vorstin’ in het tentendomein.

Je kunt je afvragen in hoeverre bepaalde ogenschijnlijk ‘bijbelse’ teksten (doorgaans uit hun verband getrokken) gebruikt zo niet misbruikt worden, om bepaald rolpatronen in stand te houden, veelal door mannen. Ikzelf heb me er nooit voor geschaamd om mijn vrouw een avond rust te geven, te koken, boodschappen te doen en voor de kinderen te zorgen, wat mijns inziens volstrekt bijbels is, nog los van het grote gebod om mijn naaste lief te hebben als mijzelf. Ben ik minder mannelijk als ik taken overneem, of ben ik dan juist ‘meer mans’? Zeg het maar! 

Man en vrouw zijn in bijbels perspectief, zoals in de scheppingsorde duidelijk aangegeven, elkaars complement (= aanvulling). Ze hebben elkaar nodig. En als het goed is zijn man en vrouw daarbij óók altijd elkaars compliment', aldus de predikant uit Stadskanaal.