Presentatrice Irene van der Ham werpt de vraag op of het hierbij ging om een normale zonsverduistering of dat er iets anders aan de hand was. "Hier was iets anders aan de hand, dat is wel duidelijk", zegt Demoed. "Het is zo dat de duisternis tijdens de kruisiging wel drie uur duurde. Dat is wel heel bijzonder, want een normale zonsverduistering duurt maar een paar minuten. Daarnaast zijn er ook tekenen dat het wereldwijd een waarneembare gebeurtenis is geweest. Dat is bij een normale zonsverduistering niet het geval, dan is het alleen plaatselijk waarneembaar."

De drie uur durende duisternis wordt niet enkel in de Bijbel genoemd, ook andere geschriften en historici verwijzen ernaar, vertelt Demoed. "Naast de evangelisten die er natuurlijk melding van maken, en op zich is dat voldoende om te concluderen dat het ook echt gebeurd is, zijn er ook buitenbijbelse bronnen. Dat zijn historici zoals Julius Africanus en Tertullianus. Zij zijn algemeen erkende bronnen die door veel historici ook als gerenommeerd worden gezien", vertelt Demoed.

"Ik heb ook een citaat van bijvoorbeeld Julius Africanus, hij schrijft: ‘Over de hele wereld drukte een zeer angstaanjagende duisternis en de rotsen werden door een aardbeving gescheurd, en veel plaatsen in Judea en andere districten werden verwoest.’

Wat namelijk het geval is, is dat rond de kruisiging van Jezus, het de dag voor Pesach (hierbij wordt het einde van de Joodse slavernij in Egypte en de uittocht herdacht) en Pesach vindt altijd plaats bij volle maan. Dan staat de maan nooit tussen de aarde en de zon in. Het was geen normale zonsverduistering", zegt Demoed nogmaals.

"Zijn er nog meer aanwijzingen dat de duisternis gedurende de kruisiging wereldwijd kon worden waargenomen, behalve daar waar het nacht was?", vraagt Van der Ham vervolgens. “Ja, en dan is die andere buitenbijbelse bron van toepassing: Tertullianus. Hij noemt in een van zijn geschriften het volgende, hij duidt het als 'een kosmische gebeurtenis op wereldschaal'. Hij schrijft: 'In hetzelfde uur werd ook het licht van de dag teruggetrokken, toen de zon juist op dat moment op het hoogst stond.'

"Aan de andere kant van de wereld is er ook een bron geweest die melding maakt van een zonsverduistering, in ieder geval dat er een duisternis was die heel bijzonder was", vult Demoed aan. "En dan kun je kijken naar het boek van de ‘Late Han’, een boek uit China. Daar wordt een citaat gegeven: 'Op de laatste dag van de maand was er een zonsverduistering. De keizer vermeed het binnengaan van de troonzaal, stopte alle militaire activiteiten en deed vijf dagen geen zaken.' Hij kwam met een mededeling waarin hij aankondigde dat ‘mijn slechte karakter deze ramp heeft vooroorzaakt, zodat de zon en de maan werden versluierd.'"

"Dan is de vraag: waar verwees die keizer dan naar? Hij verbood zijn onderdanen om hem in die dagen heilig te noemen, hoewel dat in die tijd wel gebruikelijk is. Dat deed hij omdat er ‘een hogere koning was gestorven’, licht hij verder toe in het geschrift. En dan is er nog een commentator van het geschrift, die meldt het volgende: 'Het keizerlijk edict luidt: Ying en Yang zijn per abuis verwisseld en de zon en de maan werden verduisterd. De zonde van alle mensen zijn nu op één man. De keizer verkondigt gratie aan allen onder de hemel.'

Benieuwd naar de volledige podcast? Deze is in de video hieronder terug te luisteren.