Hoe christenen reageren op de crisis binnen de CGK en de eerste CGK-ouderling
Het is al lange tijd onrustig binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK). Tegen de zin van behoudende CGK-predikanten is afgelopen zondag de eerste vrouwelijke ouderling bevestigd in een gemeente die onderdeel is van dit kerkverband. Meer samenwerkingsgemeenten met christelijk-gereformeerd bloed in hun DNA zijn dit van plan. Hoe reageren christenen op dit nieuws? We zetten een aantal reacties op een rijtje.
Marja Van Den Boomgaard-Roos: Laten we God dankbaar zijn voor de gaven die hij geeft. Ook aan vrouwen die daarmee Zijn gemeente mogen dienen.
Martin van der Marel: Ik begrijp die predikant (ds. A. van der Zwan sprak van 'een zwarte dag', red.) echt niet. In de Bijbel lees je al van profetessen. Dat was toch ook een ambt, dunk me. Zo kennen we Anna de profetes die dag en nacht in de tempel was. En Mirjam, de zus van Mozes, daarvan wordt in Exodus beschreven dat zij profeteerde. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet te vergeten de profetes Debora in de tijd van de Richteren van Israel. Inderdaad zoals iemand terecht opmerkte: " wat zou Jezus hiervan zeggen ? " De discipelen van Jezus kwamen 1x iemand tegen die ook net als hen over Jezus predikte tegen de mensen. Ze hebben toen die persoon verboden over Jezus te preken omdat ze die persoon niet kenden. Toen ze het aan Jezus vertelden, zei Hij: " Niet verbieden te spreken over Mij, want wie niet tegen Ons is, is voor Ons!"
Peter Abbink: Wellicht verstandig om het grote gebod dat we van God en van elkaar moeten houden in deze tijd zo in te vullen dat we elkaar respecteren en liefhebben, ook al verschillen we soms van opvattingen... en mocht dat echt lastig zijn in een kerkverband, wellicht dan in vrede en harmonie constateren dat veel ngk, vrijgemaakte en verlichte CGK zoveel gemeen hebben dat ze een samenhangend verband kunnen vormen, terwijl andere CGK kerken en bijv hersteld hervormden ook genoeg op elkaar lijken om iets samen te gaan doen... maar elkaar veroordelen op zaken als vrouw in het ambt , homofilie, soort doop en nog zo n 50 issues waar christenen hier verschillend over denken naar eer en geweten, lijkt me afbreuk doen aan ons getuigenis over de kern van de zaak: geloof in Jezus Christus als de opgestane Heer en Zoon van God.
Frits Kruizinga: In 2000 jaar is er weinig veranderd. Jezus veroordeelde de kerkleiders van die tijd omdat ze mensen tegen hielden het Koninkrijk van God binnen te komen. Wat zou Jezus nu zeggen?
Michael Bogaart: Ik vind dat vrouwen en mannen gelijk rechten hebben als ambtsdrager en we mogen elkaar niet beoordelen of veroordelen als christen.
Willeke Batterink: Het gaat erom wat de Bijbel zegt,niet wat wij mensen denken en vinden... Wat vroeger normaal was is nu een discussiepunt geworden.
Jan Elsinga: Zou God de toegang tot de hemel weigeren aan de vrouw die in het ambt Zijn woord onverkort heeft verkondigd?
Anneke Noorloos: En de duivel maar lachen!!
Hannie Drost: Ik vind het zo verdrietig, hoe er geoordeeld wordt. Ben blij dat ik in een God geloofd die niet oordeelt, maar kracht geeft. Laten wij daar eens mee stoppen, om over anderen te oordelen.
Nelleke van Dijk-Kuik: Er mag tegenwoordig zoveel in de kerken hier, dat de teksten 'gij geheel anders of wij zijn in de wereld maar niet van deze wereld' maar beter uit de Bijbel geschrapt kan worden.
Rianne Vd Spek-de Pater: Tja. Als alle mannen nee zeggen ontkom je er niet aan.
Liesbeth den Besten: Laten we het zo dicht mogelijk bij de Bijbel houden, als er steeds van de Bijbel (Gods woord) afgegaan wordt krijg je deze toestanden!
Ludo E.R.B. Wuyts: Ik acht het volkomen naar de Schriften, onze zussen in de ambten. Maar... kon men nu echt niet enkele weken wachten? Het lijkt wel een beetje op provoceren...
Nico Hekert: Mijn zegen heeft ze... God maakt geen onderscheid tussen mannen en vrouwen qua gaves en bedieningen. Dus wat en zouden wij mensen dat wel doen?
Dorothée Berensen: Een deel van de Christelijke gereformeerde kerken wacht dus al 20-30 jaar met geduld en gebed op openstelling van de ambt voor de vrouw. En daarmee ook een heel deel van bijv. Nederlands Gerormeerde kerken die omwille van de samenwerking de vrouw in het ambt niet invoerden. In een van die kerken werd ik samen met de mannenbroeders van de kerkenraad in 2005 bevestigd als pastoraal jongerenwerker met hetzelfde formulier als de ouderlingen (op een artikel na).. samen zongen we: "Laat mij zijn een instrument, Heer in Uw hand en gebruik mij waar Gij wilt, dat ik U dienen zal". Zo ook werden vanaf 1982 in de Geraja Toraja kerken (zendingskerken van de CGK), vrouwen bevestigd in het ambt.
De vraag waar het ten diepste om gaat is de vraag naar roeping. Als we allemaal als lezers en schrijvers bidden voor de Christelijke Gereformeerde Kerken, dan zal het geen zwarte , maar een witte dag zijn... een dag, waarin we het allemaal verwachten van Christus, die verzoent, roept en uitzendt!
Praatmee