De dader, Ronald Davis (31) drong op 31 januari dit jaar het huis van het echtpaar binnen en Lucy Pat Curl werd zwaar mishandeld. Ze overleed enkele dagen later, op 5 februari, aan haar verwondingen. Tijdens de zitting bekende Davis schuld en de rechter veroordeelde hem tot levenslange gevangenisstraf.

In de rechtszaal, zittend op enkele meters van de familie Curl, hoorde Davis de woorden van vergeving van Pastor Curl aan. Rechter Leticia Marques was zichtbaar geraakt en zei: “Meneer Davis, ik zie zelden genade in deze rechtszaal, maar vandaag zag ik het bij dominee Curl. U kunt hem daarvoor bedanken.” In een zachte, nauwelijks hoorbare stem fluisterde Davis: “Dank u”, citeert Baptist Press.

Gehoorzaam aan Gods Geest
Voor Pastor Curl kwam de vergeving niet voort uit menselijke kracht, maar uit gehoorzaamheid aan God. “Als christen heb ik ervoor gekozen om te leven zoals Jezus. Dat betekent dat ik niet zelf bepaal waar Hij Heer over is in mijn leven. Ook als iets zo ingrijpend gebeurt, heb ik geen andere keuze dan gehoorzaam te zijn aan de Heilige Geest”, zei hij na afloop tegen verslaggevers.

Hoewel hij toegeeft dat vergeven moeilijk is, wil hij zich niet laten meeslepen in verbittering: “Ik wil mijn leven niet laten verwoesten door de man die het meest kostbare in mijn leven heeft weggenomen. Maar dat gebeurt wel als ik geen vergeving vind. Daarom vergeef ik.”

Curl benadrukte ook dat vergeving geen eenmalige daad is, maar een voortdurende keuze. “Er zijn veel dagen waarop ik opnieuw moet zeggen: ‘God, ik vergeef Ronald Davis.’ Dit blijf ik doen, want het hoort bij mijn levenswandel.”

Een leven samen in dienst van Jezus
Bill en Lucy Pat Curl waren 64 jaar getrouwd en vormden een sterk team in hun bediening. Samen dienden ze achttien jaar lang als zendelingen via de International Mission Board in Engeland en Wales. Ook binnen First Orlando Baptist Church waren ze actief: hij als pastor, zij als toegewijde muzikant. Lucy Pat speelde vaak piano bij begrafenissen, en ook tijdens haar chemotherapie bezocht ze het ziekenhuis eerder dan nodig, om daar op de piano hoopvolle muziek te spelen voor andere patiënten.

“Ze was een vrouw uit Spreuken 31”, zegt Pastor Curl, verwijzend naar de Bijbelse lofzang op een vrome vrouw. “Elke avond lazen we samen de Bijbel en baden we. Als we beloofden voor iemand te bidden, herinnerde zij mij daar direct aan, zelfs midden op straat. Dan vouwde ze haar handen en wist ik: nu moeten we bidden.”

Gebroken, maar niet hopeloos
Nu hij zonder haar verder moet, grijpt Pastor Curl zich vast aan Gods belofte. “Ik weet niet waarom dit heeft moeten gebeuren, maar ik weet dat God nog steeds een plan met mijn leven heeft. En ik geloof dat Hij mij op een dag antwoord zal geven.”

Hij ziet zichzelf niet als slachtoffer, maar als iemand die geroepen is om te laten zien wie Jezus is. “Jezus vroeg vergeving voor de mensen die Hem kruisigden. Als Hij dat kon, hoe kan ik dan niet vergeven? Mijn vrouw zou niets anders van mij verwachten.”