In 2004 schreef zij in Trouw: “Op het hoofdkantoor van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) moeten ze niets hebben van ranglijsten met christenvijandige naties. ‘Wij vermijden het beeld dat het wereldwijd zo verkeerd gaat met christenen’, zegt Bert Boer van Kerk in Actie, de missionair-diaconale afdeling van de PKN. ‘Het beeld van, o wat erg. Dat is niet zo. Er zijn vaak te veel factoren in het spel. Indonesische christenen kunnen bijvoorbeeld behoorlijk provoceren. Dat noemen wij geen vervolging, dat noemen wij ruzie met elkaar.’

Op de lange lijst internationale projecten van Kerk in Actie komt de term ‘christenvervolging’ niet voor, constateerde Drayer. De respons van Boer: ‘Ik zou niet weten waarom. De een zegt: dit is christenvervolging. De ander zegt: deze predikant had wapens in zijn achterbak. Wij steunen mensen in moeilijke omstandigheden. En die activiteiten hangen we niet aan de grote klok. Wij hebben veel gepubliceerd over christenen in Afghanistan, Pakistan, China. In die landen is geen sprake van vervolging, daar is achterstelling.’

Het is moeilijk voor te stellen, na alles wat we weten over het lot van christenen in Irak, Syrië, Nigeria en zovele andere landen, dat dit zolang de mindset is geweest; binnen en buiten de kerk. Er liggen verschillende motieven ten grondslag aan de gebrekkige aandacht voor de vervolging en onderdrukking van christenen. In het Westen is een academische en journalistieke cultuur ontstaan waarin het christendom in verband wordt gebracht met westers kolonialisme en onderdrukking. Het christendom moest vooral bestreden, of tenminste gewantrouwd worden. Dat christenen ook slachtoffer kunnen zijn, past niet in dit narratief.

Er kunnen ook andere motieven meespelen. Soms is dat het gevoel dat daarmee een conflict met de islam op de spits wordt gedreven. Andries Knevel was hierover heel eerlijk, toen hij onlangs tweette: “Ik betrap me erop dat ik berichten over de groeiende vervolging van christenen weinig deel, uit vrees in een debat over de islam te geraken. Vorm van zelfcensuur. Daar stop ik mee.” En dat is precies waar het ons om gaat: ‘Stop ermee!’ Het kan zijn dat kerken en organisaties soms niet terughoudend zijn om actief naar buiten te treden, omdat stille diplomatie meer effect heeft. Maar dit mag nooit het enige zijn. Als christenen zichzelf censureren of alleen de weg van de stille diplomatie bewandelen, moet je niet verbaasd zijn dat het maatschappelijk een non-issue wordt en dat het ook voor de politiek geen prioriteit heeft

Mijn inschatting is dat de recente aanslagen op kerken in Sri Lanka wel wat in gang hebben gezet. Waarschijnlijk was er iets van die omvang nodig om het niet langer te kunnen negeren. En pas als de BBC bericht over landen waar christenvervolging genocidale proporties aanneemt, lijken ook anderen hun schroom te overwinnen.
Waarom een demonstratie? Ten eerste omdat een houding van zelfcensuur, negeren en bagatelliseren die decennia lang de norm is geweest, niet zomaar verdwijnt. Daarom willen wij ook in een openbare demonstratie de aandacht vestigen op het onrecht.

Ten tweede willen wij aandacht vragen voor het lot van de vele christelijke vrouwen en het seksuele geweld waar zij het slachtoffer van zijn. In Nigeria zijn bijvoorbeeld veel vrouwen en meisjes het slachtoffer geworden van Boko Haram. Leah Sharibu wordt al jaren vastgehouden omdat zij weigert haar geloof af te zweren. Theologe Sonja Dahlmans doet onderzoek naar de positie van christelijke vrouwen in de islamitische wereld en publiceert hier geregeld over.

Ten derde is het belangrijk dat ook in de media eerlijk wordt bericht. Geloofsvervolging is onrecht, om welk geloof het ook gaat, maar het geeft geen pas als ook Nederlandse media juist de grootste groep slachtoffers, de christenen, de minste aandacht geeft.
Dus stop ermee. Stop met de selectieve berichtgeving, stop met de zelfcensuur en stop met die westerse politieke correctheid, waar uiteindelijk mensen in Afrika en het Midden-Oosten de prijs voor betalen.

Het protest 'Sta op tegen christenvervolging' vindt aanstaande vrijdag 14 juni vanaf 19:30 uur plaats aan de Lange Voorhout in Den Haag.