Binnenkort stelt de Ankergemeente in Nieuwegein de ambten open voor vrouwen. Daarmee is de kans groot dat deze CGK/NGK-samenwerkingsgemeente dit voorjaar als eerste gemeente in de CGK vrouwelijke ambtsdragers krijgt. Maar van de samenwerkingsgemeenten wordt sinds de synode van 1998 echter verwacht dat zij zich houden aan de minst vérgaande kerkorde, benadrukte CGK-synodepreses P. D. J. Buijs deze week nogmaals. Dat is in deze kwestie die van de CGK.

"Ons bestuur steunt van harte de visie van prof. dr. Herman Selderhuis op de situatie van onze kerken," verklaart Bewaar het Pand. "Wij verkeren als kerken inderdaad in een ernstige impasse. Jarenlang werden plaatselijke gemeenten gefaciliteerd om verregaande samenwerking te zoeken met de GKV en de NGK. En dat terwijl de GKV zich steeds verder verwijderden van Schrift en Belijdenis. Het kon niet uitblijven dat ontwikkelingen binnen de Vrijgemaakte kerken zouden doorwerken in de zgn. samenwerkingsgemeenten. Dit voltrekt zich momenteel op grote schaal en met verregaande consequenties.

Prof. Selderhuis heeft duidelijk en moedig uitgesproken dat wij als kerken ons moeten houden aan de gemaakte afspraken. Wie dat niet doet, stelt zich buiten het kerkverband. Wij zijn, ondanks de teleurstellende ontwikkelingen, dankbaar dat er overeenstemming is met de woorden van de inleider. Op die manier hopen we samen te kunnen optrekken, met vele anderen, om de rechte weg te gaan. We hopen en bidden dat de verschillende kerkelijke vergaderingen, die dezer dagen gehouden worden, mogen handelen in het belang van onze kerken en bovenal tot de eer des Heeren. Zo mogen we uitzien naar de komende Generale Synode.

Wanneer door prof. dr. A. Huijgen in zijn blog ‘Eenheid’ van 3 april jl. vooral opgeroepen wordt tot het voorkomen van polarisatie, zien we daarin – behalve het belang van voorkoming van polarisatie – tegelijk een groot gevaar. De posities van voor- en tegenstanders tegen de vrouw in het ambt (al lijken die termen te moeten worden ingewisseld voor een meer verhullend spreken) dreigen in de aanloop naar de synode gelijkgeschakeld te worden; een ieder heeft zijn beweegredenen en belangen. Het uitgangspunt lijkt hier te veel gezocht te worden in de nood van de samenwerkingsgemeenten, terwijl de bezwaren van de tegenstanders worden geassocieerd met ‘beheersingsdrang uit wantrouwen’ en denken vanuit ‘onze bubbel’.

Wat in de Christelijke Gereformeerde Kerken echter steeds bepalend is geweest, is niet het ‘hoe lezen wij?’, maar het ‘alzo spreekt de Heere’! Van harte spreken we de wens uit dat de Heere ons zal bewaren bij de eenvoud van Zijn Woord en bij de brede traditie der eeuwen; onomwonden heeft de Kerk op grond van de Schrift altijd geleerd en gepraktiseerd dat het alleen mannen gegeven is een kerkelijk ambt te ontvangen. Dat moet ons veel te zeggen hebben! Moge de Heere wijsheid geven aan hen die op onze synode verantwoordelijkheden dragen."