"Sommigen willen een meer spannende kerk. Anderen verlaten hun kerk vanwege bepaalde leerstellingen. En weer andere christenen verlaten hun gemeente in een sleur van ontevredenheid: na een paar maanden of jaren zoekt men weer iets nieuws. Deze arrogante houding ten opzichte van het plaatselijk kerklidmaatschap komen we onder (evangelische) christenen vandaag de dag regelmatig tegen. Maar vragen we onszelf wel af of deze houding Bijbels is?," vraagt de christelijke schrijver Michael Svigel zich af.

De columnist beschouwt het verzaken van het kerklidmaatschap als een "moderne epidemie". Svigel merkt in de eerste plaats op dat mensen in Gods Woord van kerk veranderden om verscheidene redenen. "Mensen verlieten hun gemeente als gevolg van een verhuizing. In

verlieten Aquila en Priscilla hun lokale kerk vanwege hun verhuizing naar een nieuwe stad. Ten tweede vertrokken mensen uit hun gemeente vanwege nieuwe kansen en bedieningen. Zendelingen startten elders lokale kerken. Dit zien we onder meer terug in

Hij merkt echter ook twee negatieve redenen voor kerkverlating op uit de Bijbel. "Mensen verlieten de kerk vanwege gebrek aan discipline," schrijft hij verwijzend naar passages over de kerkelijke tucht (

) en zedeloosheid in de gemeente (

). "Maar dit gebeurde altijd met als uitgangspunt dat de persoon in kwestie zich zou bekeren en terugkeren in de gemeente." Svigel wijst ook op valse leraren en ketters, die vanuit de kerkelijke gemeente aanhangers vergaren. Andere aanleidingen om een kerkelijke gemeente te verlaten, komt hij niet tegen. "Als gelovigen de Bijbel als gids beschouwen, is er geen reden om uit ontevredenheid of woede de kerk te verlaten."

"Natuurlijk kunnen we er niet vanuit gaan dat de Bijbel alle legitieme redenen om de gemeente te verlaten, bedekt. We mogen echter niet vergeten dat de lokale kerk nodig is voor geestelijke groei (

)." Een kerklidmaatschap zou even serieus moeten worden genomen als een huwelijksrelatie, vindt hij. Svigel geeft drie praktische tips als het gaat over kerkverlating. "

. Bespreek uw mogelijkheden met de kerkleiders. Vraag vertrouwde christelijke vrienden of mentoren of de vertrekreden legitiem is. Mogelijk kan een probleem worden opgelost zonder een kerkelijke gemeente te verlaten."

geeft de schrijver mee als tweede tip. "Net als in huiselijke gezinnen worden mensen ook in hun kerkelijke gemeente gekwetst. Neem geen beslissing die gebaseerd is op woede, angst, wrok of pijn maar toets het aan Gods Woord. Maak niet overal een 'leerstellige kwestie' van. Iedereen verschilt van mening, maar niet iedere onenigheid is de moeite waard om de kerk te verlaten. Houdt uw ogen gericht op datgene wat centraal staat: het evangelie van Jezus Christus. En wees genadig in discutabele kwesties."

"Tenslotte,

. Hoewel God wil dat wij trouw zijn aan onze kerkelijke gemeente en van ons een positieve bijdrage verlangt, kunnen we dat niet beperken tot Gods leiding in ons leven. Af en toe wil God mensen ergens anders plaatsen voor Zijn eigen doeleinden. Maar ook daarin dienen we voorzichtig te zijn, te communiceren met leidinggevenden in de kerk en zoeken naar raad. Kerkshoppen zonder ernstig en eerlijk op zoek te gaan naar Gods wil, is minachting ten opzichte van God. De Heer zal ons leiden in het nemen van verstandige en godsvruchtige beslissingen over onze betrokkenheid bij de plaatselijke kerk."

"Dus, denkt u na over het verlaten van uw kerkelijke gemeente? Denk daar nog eens goed over na."

Dit gedeelte is afkomstig uit het boek

van Michael Svigel.