Brussel denkt na over EU-verbod op ‘conversietherapie’

De Europese Commissie wil verder kijken naar een mogelijk verbod op zogenoemde conversietherapie in de hele Europese Unie. Dat zijn behandelingen die bedoeld zijn om iemands seksuele oriëntatie of genderidentiteit te veranderen of te onderdrukken.
De discussie begon na een burgerinitiatief dat ruim een miljoen handtekeningen kreeg. Het voorstel werd deze week besproken tijdens een hoorzitting in het Europees Parlement. Het is nog onzeker of er echt nieuwe Europese wetgeving komt.
Nog geen EU-brede regels
Op dit moment hebben acht EU-landen een specifiek verbod ingevoerd. Dat zijn Malta, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Spanje, België, Portugal en Cyprus. In andere landen, zoals Nederland, wordt er nog over gedebatteerd.
Regels over gezondheid en gezin horen vooral bij de bevoegdheid van nationale regeringen. Daardoor is het moeilijk om één wet voor alle EU-landen te maken.
Commissie onderzoekt mogelijkheden
De Europese Commissie zegt dat homoseksualiteit sinds 1990 niet meer op de lijst van ziekten staat van de Wereldgezondheidsorganisatie. Volgens de Commissie is er daarom 'niets te genezen'.
Toch erkent de Commissie dat nieuwe regels alleen mogelijk zijn als de EU-landen ermee instemmen. Dat kan lastig zijn, omdat het onderwerp politiek gevoelig ligt.
Een mogelijkheid is een nieuwe Europese richtlijn. Een andere optie is om deze praktijken op te nemen in de lijst van zogenoemde 'eurocrimes'. Dat zijn zware misdrijven waar de EU gezamenlijke regels voor kan maken. Zo’n verandering zou echter jaren kunnen duren. De Commissie heeft ook een onderzoek gestart om meer gegevens te verzamelen. De resultaten daarvan worden pas in 2027 verwacht.
Zorgen over vrijheid van gesprek
Onderzoekers van denktank MCC Brussels waarschuwen dat een te brede wet problemen kan geven. Volgens hen kan het begrip 'conversiepraktijken' op verschillende manieren worden uitgelegd. Daardoor zouden ook gesprekken of therapie onder het verbod kunnen vallen. Denk aan psychologische begeleiding, advies van ouders of pastorale gesprekken.
Critici vrezen dat een streng verbod de vrijheid van meningsuiting kan beperken. Ook zou het open gesprek over vragen rond genderidentiteit moeilijker kunnen worden.
Volgens deze groep is het belangrijk dat mensen die worstelen met hun identiteit ruimte houden voor gesprekken, begeleiding en bezinning. Dat geldt ook voordat iemand ingrijpende medische keuzes maakt.









































Praatmee