Tussen farizeïsme en vrijblijvendheid: mag je hardstyle duivels noemen?

Het Reformatorisch Dagblad had een nogal kritisch interview met Sefa. En dat riep nogal kritische reacties op. Hier van Kees Postma en Cor Verkade. Ik denk dat ik wel iets snap van hun kritiek, maar ik vind ze ook te scherp. Een christen kan wel degelijk een oordeel vellen over hardstyle. De geestelijke kunst is om tegelijk liefdevol te zijn jegens hardstylers.
Er was wel wat grappigs aan de hand met die columns, trouwens. Kees Postma had in zijn eerste column ook kritiek op ‘advertenties van vermogensfondsen die de krant bevolken, met een minimale inleg van boven de honderdduizend euro’. Laat het nu net Cor Verkade zijn (één van die fondsbeheerders) die hem bijvalt. Ik ben benieuwd hoe Kees Postma die nieuwe vriendschap bevalt ;-).








































Praatmee