Christian Daily International schrijft naar aanleiding van het rapport uitgebreid over de situatie van kinderen in Pakistan. In het rapport waarschuwt de NCRC dat het niet gaat om losse incidenten, maar om een structureel probleem dat doordringt tot in het onderwijs, de arbeidsmarkt en het rechtssysteem. 'Christelijke en hindoeïstische kinderen worden vaak uitgesloten in de klas en krijgen onderwijs dat negatieve vooroordelen over hun geloof versterkt', schrijft de commissie. Het gevolg is dat veel kinderen achterblijven op school of helemaal afhaken.

Ook thuis is de situatie schrijnend. Veel gezinnen zitten vast in een cyclus van armoede en schuldslavernij, vooral in steenbakkerijen en de landbouw. Daarbij moeten vaak ook kinderen onder erbarmelijke omstandigheden werken om de door het gezin gemaakte schulden terug te verdienen. 

Het rapport benoemt gedwongen bekeringen en huwelijken van minderjarige christelijke en hindoeïstische meisjes met oudere moslimmannen als de meest zorgwekkende ontwikkelingen. Hoewel er wetten bestaan die deze praktijken verbieden, blijven ze in de praktijk voortbestaan door vooroordelen bij instanties, druk vanuit de gemeenschap en falend optreden van politie en justitie.

Uit cijfers van de politie blijkt dat tussen januari 2022 en september 2024 het merendeel van het geweld tegen kinderen uit minderheden plaatsvond in Punjab, de dichtstbevolkte provincie. Onder de slachtoffers waren 547 christelijke kinderen. In totaal kreeg de NCRC in minder dan twee jaar tijd 27 meldingen van ontvoering, moord, gedwongen bekering en kindhuwelijken.

Ook in het onderwijs ontbreekt volgens het onderzoek ruimte voor andere religies dan de heersende islam. Het verplichte islamonderwijs in het nationale curriculum laat geen alternatieve vakken toe waarin minderheidskinderen hun eigen geloof kunnen bestuderen. Dit schaadt niet alleen hun geloofsvrijheid, maar ook hun schoolprestaties. Veel kinderen geven aan zich minderwaardig te voelen en vermijden het om in de klas vragen te stellen of vooraan te gaan zitten, uit angst voor spot of uitsluiting.

De NCRC roept de Pakistaanse overheid op om de wetgeving te versterken, sociale vangnetten uit te breiden en het onderwijs inclusiever te maken. Ook vraagt de organisatie om gericht op te treden tegen kinderarbeid en gedwongen bekeringen.